Cor was zorgmijder

‘Ik dacht: Bekijk het allemaal maar’

Nieuws 01 september 2021

Zorgmijders zijn mensen met complexe problemen. De specialistische ambulante hulpverlening van het Leger des Heils probeert tóch contact met hen te krijgen. Door niet op te geven ontstaat er vaak een opening. En kunnen mensen het licht weer zien schijnen aan het eind van de tunnel.

Neem Cor (38). Hij was de jongste thuis en kon op school niet goed meekomen. Zijn ouders vonden vroeger dat hij er ‘met de pet naar gooide’, maar Cor kon het écht niet. ‘Dingen blijven gewoon niet in mijn hoofd zitten’. Het ene na het andere baantje liep stuk omdat hij ook op zijn werk niet begrepen werd. Al jong voelde hij zich een buitenbeentje. Dat gevoel probeerde hij later te verdoven met cocaïne, speed en alcohol, waardoor hij verslaafd raakte en in aanraking kwam met slechte mensen. Zijn leven daalde in rap tempo af. ‘Ik zat in mijn grot en dacht: bekijk het allemaal maar.’

Geweld en ruzies
Zijn relatie droeg daar in hoge mate aan bij. ‘Met mijn vriendin dacht ik gevonden te hebben wat ik zocht: huisje, boompje beestje. Maar ze was ook een zware gebruiker en werkte in de prostitutie. Geweld, dreigementen en ruzies waren aan de orde van de dag. Ik zat eens hier op de bank en ineens, uit het niets, trapte ze het raam in! De politie stond hier dan ook vaak aan de deur. Zelfs die vroeg zich af waarom ik toch bij haar bleef. Maar ik luisterde gewoon niet. Ik dacht alleen maar: jullie hebben makkelijk praten! Ik hield echt van haar en op de zeldzame momenten dat ze nuchter was, was ze een goed mens.’

Een ster in stalken
Op een dag lag er een briefje in de brievenbus van ene Peter. Cor: ‘Die was al maanden naar mij op zoek, maar dat wist ik niet. Na de zoveelste knallende ruzie belde mijn vriendin het nummer dat op dat briefje stond. Van Peters eerste bezoek weet ik niks meer, want ik lag laveloos op de bank. Het schijnt dat we telefoonnummers hebben uitgewisseld en dat we elkaar onder vier ogen zouden spreken. Die afspraak kwam ik niet na, maar Peter is gelukkig een ster in stalken. Bij ons eerste gesprek heb ik meteen alles op tafel gegooid: van de problemen met mijn vriendin tot mijn verslaving. Het viel hem op dat ik te veel aan anderen dacht en niet genoeg voor mezelf opkwam.
Peter vroeg waarmee hij mij kon helpen. Dus overhandigde ik hem mijn stapel post. Die lag als een berg beton op mijn schouders. In rap tempo vroeg hij spoedbewind aan en nam hij contact op met instanties.’

Dat maakte me gelukkig
Eindelijk kwam er rust in het hoofd van Cor, waardoor hij kon nadenken over zijn verslaving, dagbesteding, relatie en de toekomst. Met ‘mierenstapjes’ ging hij vooruit en stond hij samen met Peter ook stil bij de vraag wat nu een gelukkig leven is en wat daarvoor nodig is. Het antwoord op die vraag leeft hij nu bijna. ‘Het is nog niet volmaakt maar ik ben hard op weg. Ik ben getrouwd met een vrouw uit Marokko, ze komt begin volgend jaar naar Nederland. Daarnaast ben ik nog steeds clean, wordt er aan het aflossen van mijn schulden gewerkt, ga ik binnenkort halve dagen werken en mijn taakstraf afronden. Laatst ging ik voetballen met mijn neefje, net zoals vroeger toen alles nog goed was. Dat maakte mij zo gelukkig!’

Wanneer bemoeizorg?
Het team specialistische ambulante hulpverlening biedt specialistische zorg aan mensen die onbereikbaar zijn voor reguliere zorg. Ze hebben complexe, langdurige problemen op verschillende gebieden. Naast lichamelijke gezondheidsproblemen spelen vaak psychiatrische of persoonlijkheidsproblemen, verslaving, vervuiling, een verzamelstoornis of schulden. Vaak zijn deze mensen zorgmijdend en laten ze liever niemand binnen. Door te blijven komen proberen we het vertrouwen in de hulpverlening te herstellen. De ambulante hulpverlening is erop gericht om de zelfredzaamheid van de cliënt te versterken en de eigen regie te behouden.