We ontmoeten Hassan (66) op de Goodwillburgh, waar hij al jarenlang woont. Een markante, goedlachse man, die veel heeft meegemaakt en de ochtend het liefst rustig begint. Na een kort gesprek op de binnenplaats lopen we naar zijn kamer, zijn ‘hokje’, zoals hij het zelf noemt.
Bij binnenkomst is één ding meteen duidelijk: Hassan ademt muziek. Overal staan instrumenten en apparaten. “Ik luister naar muziek en dan komen de ideeën. Dan schrijf ik over wat ik zie,” vertelt hij terwijl hij iets opzoekt om te laten horen.
Muziek betekent alles voor hem. “Geluk is voor mij niet geld. Muziek houdt mij gezond, maakt me gelukkiger en ik voel me er vrijer door.” Hassan is ook uitgesproken over hoe mensen muziek beleven. “Luister niet alleen naar muziek in je eigen taal, maar zoek verder. Alles is toegankelijk via je telefoon, maak daar gebruik van. Ik geef nummers graag mijn eigen draai. Bijvoorbeeld een Nederlands nummer zingen in het Arabisch. Dan voel je de beleving.”
Voor Hassan is muziek niet alleen een uitlaatklep, maar ook een manier om zichzelf te laten zien. Op het podium deelt hij een klein stukje van wie hij is: zijn verhaal, zijn humor, zijn kijk op de wereld, vertaald in een rap of in een nummer dat hij naar eigen inzicht heeft omgebogen.
Op het Kunst & Theaterfestival dit jaar, trad Hassan in het Concertgebouw op met een eigen rap. Hij stal, zoals altijd, de show. Minstens zo belangrijk als een plek om te wonen.
