Ambulante begeleiding regio Gooi en Vechtstreek

Extra ondersteuning voor kinderen & jeugdigen van 3 tot 18 jaar
Kinder- en jeugdcoaching is bedoeld voor kinderen en jongeren uit gezinnen met meervoudige en complexe problematiek. In sommige thuissituaties ontbreekt het aan de rust, structuur of ondersteuning die nodig is voor een gezonde ontwikkeling. Hierdoor kunnen kinderen moeite hebben met het oppakken van hun ontwikkelingstaken.

Met deze vorm van begeleiding werken we doelgericht aan het versterken van psychosociale vaardigheden, weerbaarheid en veerkracht. We stimuleren de emotionele en sociale ontwikkeling van het kind of de jongere. Thema’s die tijdens de coaching aan bod komen zijn onder andere: zelfbeeld en zelfvertrouwen, omgaan met emoties, sociale vaardigheden, (faal)angst, pesten, rouw en lichamelijke gesteldheid.

Voor kinderen die opgroeien in een situatie met complexe echtscheiding is er een aanvullende module. In deze kwetsbare context is het van groot belang dat zij hun verhaal kunnen delen met een neutrale, veilige gesprekspartner.

Kinder- en jeugdcoaching kan als zelfstandig traject worden ingezet, maar ook aanvullend op hulpverlening aan ouders. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat deze aanpak effectief is: de psychosociale vaardigheden van kinderen verbeteren aantoonbaar.

Een traject duurt minimaal één jaar, met wekelijks of tweewekelijks een contactmoment van 1 à 2 uur.

Wanneer de aard en ernst van de problematiek nog onvoldoende duidelijk zijn, kunnen wij psychodiagnostisch onderzoek inzetten als onderdeel van ons integrale behandelaanbod. Het doel van dit onderzoek is om concrete handelingsadviezen te formuleren voor verdere behandeling en begeleiding. Dit kan zowel bij kinderen (3 tot 18 jaar) als bij volwassenen met (vermoedens van) een licht verstandelijke beperking (LVB).

Het onderzoek bestaat uit een onderzoeksfase en een adviesgesprek met de deelnemer, en waar relevant ook met ouders of verzorgers.

Afhankelijk van de hulpvraag en klachten wordt gebruikgemaakt van verschillende onderzoeksmethoden, zoals:

• Intelligentieonderzoek
• Psychologisch onderzoek
• Ontwikkelingsamnese
• Sociaal-emotioneel onderzoek
• Schoolobservatie

Op basis van de bevindingen stellen we handelingsgerichte adviezen op. Deze kunnen bijvoorbeeld leiden tot:

• Behandeling van enkelvoudig trauma
• Cognitieve gedragstherapie
• Theraplay

Snelle hulp in crisissituaties
Snel Inzetbare Hulp is bedoeld voor gezinnen waar sprake is van een ernstige crisissituatie, waarin een uithuisplaatsing of een gedwongen maatregel dreigt. Omdat de situatie acuut is, kan niet worden gewacht op reguliere ambulante hulp. De ondersteuning start daarom binnen twee werkdagen na aanmelding.

Het betreft een kortdurend en intensief traject van maximaal vier weken, met frequent contactmomenten gedurende de week. De hulp richt zich op het herstellen van veiligheid en rust binnen het gezin. Daarnaast werken we aan het vergroten van het probleemoplossend vermogen van gezinsleden en het opnieuw opbouwen van basisstructuren en routines in het dagelijks leven van jeugdigen en hun ouder(s)/verzorger(s).

Aan het eind van het traject geven we een gericht advies aan het gezin én de verwijzer over mogelijke vervolghulp.

Voor gezinnen die kampen met complexe opvoedingssituaties
Het hoofddoel van Intensieve Thuis Begeleiding (ITB) is om de krachten binnen het gezin te versterken, zodat kinderen thuis kunnen blijven wonen of terug kunnen keren naar huis. De begeleiding richt zich op het creëren van een stabiele thuissituatie die voorziet in de minimale basiszorg: een veilige, affectieve, fysieke en psychisch gezonde leefomgeving.

Doelgroep
Gezinnen met ten minste één kind in de leeftijd van 0 tot 18 jaar, of gezinnen die in verwachting zijn van een kind. De begeleiding richt zich op het hele gezin: de kinderen, de ouders én het sociaal netwerk.

Contra-indicatie
ITB is niet geschikt bij acute crisissituaties, zoals directe fysieke dreiging of ernstige onveiligheid binnen het gezin. In die gevallen is snelle, gespecialiseerde crisisinterventie vereist.

Werkwijze
De begeleiding verloopt in drie fasen:

• Intakefase – Opbouw van een werkrelatie, inventarisatie van de situatie en formulering van gezamenlijke doelen.

• Interventiefase – Wekelijkse huisbezoeken waarbij actief gewerkt wordt aan de gestelde doelen, met focus op het versterken van opvoedingsvaardigheden en emotionele beschikbaarheid van ouders.

• Afrondingsfase – Toewerken naar het zelfstandig volhouden van de geleerde vaardigheden door het gezin, en het afronden van de hulp.

Intensieve ambulante begeleiding voor gezinnen met complexe multi-problematiek
10 voor Toekomst is een specialistische ambulante interventie gericht op gezinnen met meervoudige en complexe problematiek (GMCP), die intensieve ondersteuning nodig hebben op verschillende leefgebieden. De problematiek kan ertoe leiden dat ouders moeite hebben met het vervullen van hun opvoedrol en het bieden van een veilige thuissituatie.

Het doel van deze interventie is om de zelfredzaamheid van het gezin te vergroten, de veiligheid van alle gezinsleden te waarborgen, en het welzijn van het gezin te verbeteren. Een belangrijk doel is om het gezin in staat te stellen om zo zelfstandig mogelijk te blijven wonen en leven. Daarnaast richt het programma zich op het doorbreken van eventuele intergenerationele problematiek. Onderzoek toont aan dat 10 voor Toekomst ook kan bijdragen aan het verminderen van opvoedstress bij ouders.

De interventie richt zich op tien aandachtsgebieden, die we gezamenlijk aanpakken in één hulpprogramma. Centraal in de begeleiding staat het waarborgen van de veiligheid en stabiliteit binnen het gezinssysteem.

Doelgroep
Gezinnen die te maken hebben met multi-problematiek en die integrale, intensieve en langdurige hulp nodig hebben op meerdere leefgebieden.

Werkwijze
De hulpverlening is zo kort als mogelijk, maar zo lang als noodzakelijk, afhankelijk van de aard en ernst van de problematiek. De begeleiding bestaat uit drie fasen:

• Startfase (6 weken) – In deze fase ligt de nadruk op het beheersbaar maken van eventuele crisissituaties en het veiliger maken van de opvoedingssituatie. Samen met het gezin en de verwijzer worden doelen geformuleerd. Deze fase richt zich ook op het opbouwen van vertrouwen en een goede werkrelatie tussen het gezin en de gezinscoach.

• Hulpverleningsfase – In deze fase wordt samen met het gezin actief gewerkt aan de gestelde doelen. Vaardigheden worden vergroot en nieuwe vaardigheden worden aangeleerd, bijvoorbeeld via Video Interactie Begeleiding.

• Nazorgfase – Het doel van deze fase is het bestendigen van de aangeleerde vaardigheden en het geleidelijk afsluiten van de begeleiding. Het gezin leert de nieuwe vaardigheden zelfstandig vol te houden.

Uithuisplaatsing voorkomen
Zo thuis als mogelijk richt zich op het voorkomen van uithuisplaatsing voor kinderen en jongeren die opgroeien in een gezinssituatie (thuis, pleegzorg of gezinshuis). Wanneer de stress binnen het gezin zo hoog is opgelopen dat een uithuisplaatsing dreigt, kan door vroegtijdige hulp een plaatsing in een residentiële groep voorkomen worden. De interventie richt zich op het stabiliseren van de situatie, voordat deze escaleert tot een crisis.

De geboden hulp kan bestaan uit ambulante hulpverlening, specialistische GGZ-zorg en, indien nodig, respijtzorg. Dankzij een intensieve samenwerking tussen het Leger des Heils en Levvel kan snel en gericht de juiste hulp worden ingezet.

Doelgroep
Zo thuis als mogelijk is bedoeld voor kinderen en jongeren (0 tot 18 jaar) met diverse problematieken, zoals psychiatrische aandoeningen, ASS of LVB, die opgroeien in een gezinssituatie waarin de veiligheid of ontwikkeling van het kind dreigt vast te lopen.

Werkwijze
Na aanmelding wordt samen met een multidisciplinair team, de (pleeg)ouders en andere betrokken hulpverleners de situatie van het gezin in kaart gebracht. Dit gebeurt door middel van screening, observatie en dossieranalyse. Vervolgens stelt het team samen met ouders en andere betrokkenen een behandelplan op en worden passende interventies vastgesteld.

Kinderen worden gedurende een langere periode binnen het programma gevolgd, waarbij de intensiteit van de zorg kan worden aangepast aan de behoeften van het gezin. Gedurende verschillende fasen van hun leven kunnen er kritieke periodes zijn waarin het risico op een breakdown of uithuisplaatsing groter is. Door langdurige opvolging kan er tijdig en proactief worden ingegrepen, zodat de zorg op maat en effectief blijft.

Opvang binnen het vertrouwde netwerk van het kind
Wanneer een kind (tijdelijk) niet bij de eigen ouders kan wonen, kan opvang binnen het vertrouwde netwerk een passende oplossing zijn. Dit noemen we netwerkpleegzorg. Het doel is dat kinderen veilig kunnen opgroeien binnen hun eigen sociale omgeving, waar hun (psycho-sociale) ontwikkeling wordt gestimuleerd en hun zelfredzaamheid wordt vergroot.

Doelgroep
Netwerkpleegzorg is bedoeld voor kinderen en jongeren van 0 tot 18 (of 21) jaar met meervoudige en/of complexe (gezins)problematiek, die tijdelijk niet thuis kunnen wonen. De opvang wordt geboden door mensen uit hun netwerk: familieleden, vrienden, kennissen of anderen uit hun sociale omgeving, zoals een juf of tandarts.

Globale werkwijze
In veel gevallen woont het kind al bij het netwerkpleeggezin op het moment van aanmelding. Het traject start met een netwerkonderzoek waarin de geschiktheid van het pleeggezin wordt beoordeeld. Dit onderzoek duurt ongeveer drie maanden. Op basis van dit onderzoek neemt een multidisciplinair team een besluit over het toekennen van een definitief pleegcontract, waarna de pleegzorgbegeleiding kan worden voortgezet.

Daarna wordt er vaak de beoordelingsboog ingevuld als nulmeting. Hiermee wordt onderzocht of een thuisplaatsing bij de biologische ouders mogelijk is, en welke stappen daarvoor nodig zijn. Na ongeveer een jaar wordt de beoordelingsboog herhaald en wordt in het zorgteam het perspectief van het kind bepaald aan de hand van de verzamelde informatie.

De pleegzorgbegeleider ondersteunt zowel het pleeggezin als het pleegkind. Indien nodig wordt er aanvullende ambulante hulp ingezet voor de biologische ouders. Bij pleegzorgbegeleiding vindt minimaal eens per zes weken een huisbezoek plaats; bij pleegoudervoogdij is dat twee keer per jaar.

Een belangrijk uitgangspunt binnen netwerkpleegzorg is het streven naar samenwerking tussen het netwerkpleeggezin en de biologische ouders, waar mogelijk. Door deze samenwerking wordt de continuïteit in opvoeding versterkt en blijft de band tussen kind en ouders behouden of hersteld.

Zicht krijgen op de interactie, leerbaarheid m.b.t. de basiscommunicatie en visie van ouders op wat het kind nodig heeft.
Het onderzoek richt zich op het in kaart brengen van de actuele problemen in de interactie, de opvoeding en de mogelijkheden van de ouder(s). Door systematisch te observeren, krijgen we een beter begrip van de gezinsdynamiek, waardoor we beter kunnen aansluiten bij de vragen en behoeften van het gezin en meer gerichte zorg kunnen bieden.

Indien het interactie-onderzoek wordt ingezet voor het vaststellen van het perspectief van het kind, vormt dit onderzoek een belangrijk onderdeel van de informatie die de opdrachtgever kan gebruiken bij het bepalen van het perspectief.

Doelgroep
Gezinnen met een kind of kinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar, waarbij er behoefte is aan meer inzicht in de interactie, leerbaarheid van de ouder(s) en/of opvoedingsmogelijkheden.

Werkwijze
Het interactie-onderzoek richt zich op het in kaart brengen van de interactiepatronen binnen het gezin, de sterke en zwakke kanten van de ouder(s) en de context waarin zij zich bevinden. Het onderzoek bestaat uit het maken, analyseren en nabespreken van drie filmopnames binnen het gezin. Dit biedt inzicht in de communicatie en opvoedkundige vaardigheden van de ouders. Daarnaast wordt onderzocht hoe de ouders de toekomst van hun gezin zien en welke hulp zij nodig achten. Dit gebeurt door middel van gesprekken, vragenlijsten, observaties en filmopnames. Centraal staat de vraag: Hoe ziet de basiscommunicatie eruit?

Er vinden wekelijks bijeenkomsten met de ouders plaats. De duur van het onderzoek is doorgaans drie maanden.

Het creëren van een veilig opvoedingsklimaat
Het doel van het programma Ouders voor Altijd (OVA) is het creëren van een veilig opvoedklimaat voor kinderen, waarin zij zich optimaal kunnen ontwikkelen. Dit wordt bereikt door het de-escaleren van chronische conflicten tussen ouders, zodat de aandacht niet meer gericht is op het conflict, maar op de opvoeding van het kind en de ouder-kindrelatie. Het programma richt zich op het bevorderen van samenwerking tussen de ouders, zodat zij het vertrouwen in elkaar herstellen en onbelast contact kunnen onderhouden met hun kinderen.

Doelgroep
OVA is bedoeld voor gezinnen met kinderen tot 18 jaar die te maken hebben met ernstige echtscheidingsproblematiek. Wanneer conflicten tussen ouders de boventoon voeren en zij onvoldoende in staat zijn positief ouderschap vorm te geven, wordt de ontwikkeling van hun kinderen belemmerd. Het programma richt zich op het verminderen van de conflicten en het herstellen van de ouder-kindrelatie.

Contra-indicaties voor deelname
De volgende situaties kunnen de deelname aan het OVA-programma verhinderen:

• Verslaving die op de voorgrond staat bij één of beide ouders
• Psychose bij één of beide ouders
• (Licht) verstandelijke beperking bij één of beide ouders
• Doorgaand actueel geweld in de familierelatie
• Niet voldoende beheersen van de Nederlandse taal

Werkwijze
Het OVA-traject begint met een onderzoeksfase van 9 weken. Tijdens deze fase wordt door gesprekken met ouders en kinderen, observaties en screeningslijsten inzicht verkregen in de belemmerende factoren die het conflict in stand houden, de individuele problemen van gezinsleden en de beschermende factoren. Het onderzoek wordt afgesloten met een advies over welke interventies nodig zijn om het doel van het programma te bereiken, namelijk het de-escaleren van het conflict, het creëren van een veilig opvoedklimaat en het stimuleren van de gezonde ontwikkeling van de kinderen.

Interventies die ingezet kunnen worden, zijn onder andere:

• KIES (KinderIn-EchtscheidingsSituaties)
• Kinder- en jeugdcoaching
• Opvoedondersteuning via 10 voor Toekomst of intensieve thuisbegeleiding
• Individuele ouderbegeleiding
• Ouderschapsbemiddeling
• SCHIP-behandeling
• Begeleid bezoek

Afspraken maken over het praktisch invullen van gezamenlijk ouderschap
Een kind heeft recht op een veilige opvoedsituatie waarin contact met beide ouders mogelijk is. Ouderschapsbemiddeling wordt ingezet om ouders te ondersteunen bij het maken van afspraken over het gezamenlijk ouderschap. Het doel van de bemiddeling is om tot een goed lopende zorgregeling, ouderschapsplan of verbeterde communicatie tussen ouders te komen. We werken vanuit de overtuiging dat elk kind recht heeft op omgang met beide ouders, en dat ouders de plicht hebben om zorg voor dit recht te dragen.

Doelgroep
De interventie is bedoeld voor ouders met kinderen van 0 tot 18 jaar die moeite hebben om samen afspraken te maken over het ouderschap. Ouderschapsbemiddeling helpt ouders gezamenlijk vorm te geven aan de zorg voor hun kinderen. Een belangrijke voorwaarde is dat beide ouders bereid zijn om samen te werken en mee te doen aan de interventie.

Contra-indicaties
De volgende situaties kunnen het verloop van de ouderschapsbemiddeling belemmeren:

• Lopende rechtszaken of raadsonderzoeken
• Onvermogen tot communicatie of gedragsverandering als gevolg van (forse) psychiatrische problematiek bij één van de ouders
• Grote onveiligheid in de thuissituatie
• Geweld jegens de ex-partner
• Geen motivatie bij één of beide ouders
• Onvoldoende beheersing van de Nederlandse taal

Werkwijze
Ouderschapsbemiddeling richt zich op het maken van afspraken over de praktische invulling van het gezamenlijk ouderschap. Gedurende 6 tot 10 maanden worden er om de twee weken bemiddelingsgesprekken gevoerd met beide ouders, begeleid door twee hulpverleners. In deze gesprekken wordt gewerkt aan het herstellen van de communicatie tussen ouders, met behulp van bemiddelingstechnieken, oplossingsgerichte technieken, motiverende gespreksvoering, netwerkbetrokkenheid en psycho-educatie. Het doel is om concrete afspraken te maken die schriftelijk worden vastgelegd in een verslag of ouderschapsplan.

Verwerken van een scheiding voor kinderen van 7-12 jaar
KIES is een spel- en praatgroep voor kinderen in de leeftijd van 7 tot 12 jaar. Het doel van KIES is om kinderen een stem te geven in echtscheidingssituaties en hen te helpen keuzes te maken die goed voor henzelf zijn. In een veilige omgeving, samen met leeftijdsgenootjes, krijgen kinderen de ruimte om te vertellen wat ze doormaken, vragen te stellen en hun zorgen te delen. Het programma richt zich op het versterken van het vermogen van kinderen om zelf keuzes te maken over hun gedachten, gevoelens en wensen.

Doelgroep
KIES is bedoeld voor kinderen van 7 tot 12 jaar die ouders hebben die gescheiden zijn, en die behoefte hebben aan extra ondersteuning. KIES biedt begeleiding in groepsverband voor kinderen in verschillende situaties: of de scheiding nu recent is of al een tijd geleden, en of de scheiding soepel verloopt of juist ingewikkeld is. Er hoeft niet noodzakelijk een probleem te zijn voor deelname; elk kind kan baat hebben bij de KIES-groep.

Werkwijze
KIES bestaat uit verschillende onderdelen: een informatieavond voor ouders, 8 wekelijkse groepsbijeenkomsten voor de kinderen, en een evaluatiebijeenkomst voor ouders. Het programma is geheel gericht op het perspectief van het kind en het welzijn van het kind in het proces van scheiding. Onder leiding van twee KIES-coaches worden de kinderen begeleid in 8 bijeenkomsten van 1 uur. In de bijeenkomsten worden diverse werkvormen ingezet, zoals gesprekken, rollenspellen, creatieve werkvormen, spel en stellingen, afgestemd op de behoeften van de kinderen in de groep. Gedurende deze sessies leren de kinderen beter omgaan met de emoties en uitdagingen die zij ervaren door de scheiding van hun ouders. Ze ontdekken ook hoe ze hun eigen best haalbare oplossingen kunnen vinden voor de moeilijke zaken die de scheiding met zich meebrengt.

Ouders krijgen daarnaast handreikingen en handvatten om elkaar beter te begrijpen en hun rol in de scheiding te herzien. Dit maakt het hen mogelijk om de situatie vanuit een ander perspectief te bekijken en betere keuzes te maken in hun omgang met de scheiding en de vragen van hun kinderen.

Ontspannen contact tussen ouder en kind
Begeleide omgang is een interventie die wordt ingezet om het contact tussen een kind en de uitwonende ouder op een veilige en verantwoorde manier te herstellen. Het doel is om een positieve en ontspannen relatie op te bouwen tussen ouder en kind, met als uiteindelijk doel over te gaan naar onbegeleide omgang. Wanneer blijkt dat dit niet mogelijk is, wordt in overleg gekeken naar de benodigde vervolghulp.

Doelgroep
Begeleide omgang richt zich op kinderen van 0 tot 18 jaar wiens omgang met de uitwonende ouder niet plaatsvindt, langdurig heeft gestaakt, of problematisch is door conflicten tussen de ouders of problematiek van een van de ouders. Dit kan het gevolg zijn van echtscheidingen, conflicten of andere verstoringen in de gezinsdynamiek.

Contra-indicaties
De interventie is niet geschikt in de volgende gevallen:

• Een of beide ouders zijn niet akkoord met de begeleide omgang.
• Ouders communiceren negatief over de andere ouder in aanwezigheid van het kind.
• Het kind heeft geen toestemming van de ouders om positief contact te hebben met de andere ouder.
• De veiligheid van het kind is niet gewaarborgd.

Werkwijze
Begeleide omgang begint met een afstemmingsgesprek tussen de aanmelder en beide ouders, waarin de doelen van de omgang worden besproken en vastgelegd in een hulpverleningsplan. De frequentie van de begeleide omgang wordt in overleg bepaald en kan variëren afhankelijk van de specifieke situatie. De duur van het traject is meestal maximaal 1 jaar.

De bezoeken vinden in eerste instantie plaats in een speciaal daarvoor ingerichte omgeving, zoals het omgangshuis van O.C. Trompendaal. Na de afstemming wordt er een individueel gesprek gevoerd met de uitwonende ouder om de omgangsafspraken te maken, en het kind maakt kennis met de ruimte waar de omgang plaatsvindt. Gedurende het traject wordt de voortgang geëvalueerd na 3 en 6 maanden, met deelname van beide ouders en de verwijzer.

Tijdens de begeleide omgang kunnen verschillende methoden worden ingezet, afhankelijk van de gestelde doelen, zoals:

• Video Interactie Begeleiding
• Modeling
• Theraplay
• Psycho-educatie

Begeleide omgang kan ook onderdeel zijn van bredere zorgtrajecten, zoals plaatsing op residentiële leefgroepen, in gezinshuizen of bij projectgezinnen.

Co-ouderschap positief vormgeven
Echtscheidingen brengen vaak verlies en rouw met zich mee, wat voor beide ex-partners vaak op verschillende manieren wordt ervaren. De SCHIP-aanpak is een herstelmethode die zich richt op het verhelderen van de conflicten en verlieservaringen van beide ex-partners. Het doel is om de verbroken verbinding tussen hen te herstellen, waardoor de overgang van partnerschap naar gezamenlijk ouderschap mogelijk wordt. Dit proces biedt ruimte om de echtscheiding te verwerken en samen als co-ouders verder te gaan.

Doelgroep
SCHIP richt zich op (ex-)partners met kinderen die te maken hebben met een (complexe) echtscheiding. De ex-partners moeten gemotiveerd zijn om samen in gesprek te gaan en bereid om te werken aan het verbeteren van hun communicatie en het herstellen van onderling vertrouwen.

Contra-indicaties
De deelname is niet geschikt voor:

• Ernstige psychiatrische problematiek of verslavingsproblematiek die behandeling vereisen.
• Een ernstige onveilige opvoedingssituatie bij een van de ex-partners.

Werkwijze
SCHIP bestaat uit wekelijkse of om de week gehouden gesprekken van 1,5 uur, onder begeleiding van een SCHIP-behandelaar. Tussen de sessies door krijgen ouders huiswerkopdrachten mee, die in de volgende sessie besproken worden.

Het traject wordt doorlopen in vijf fases. In de eerste vier fases ligt de focus op wat de ex-partners verloren hebben door de scheiding. Het verlies dat ten grondslag ligt aan de conflicten wordt onderzocht, evenals het verlies van vertrouwen en de pijn die beide ex-partners hebben ervaren. Gedurende deze fases wordt er gewerkt aan het herstel van beschadigde elementen in hun relatie en wordt gezocht naar manieren waarop zij zich kunnen losmaken van elkaar als partner.

Pas wanneer de eerste vier fases goed doorlopen zijn, kan er gewerkt worden aan het stabiliseren van de ex-partnerrelatie. In de laatste fase ligt de nadruk op het herstellen van wederzijds vertrouwen. De ex-partners worden geholpen om opnieuw betekenis te geven aan hun relatie en hun rollen als ouders, zodat zij zich open kunnen stellen naar elkaar in hun nieuwe rol als co-ouders.

SCHIP biedt de ex-partners de mogelijkheid om hun echtscheidingsproces te verwerken en een gezonde basis te leggen voor het gezamenlijk ouderschap.