Ambulante hulpverlening regio Gooi en Vechtstreek

Extra ondersteuning voor kinderen & jeugdigen van 3 tot 18 jaar

For Youth is bedoeld voor kinderen en jongeren uit gezinnen met meervoudige en complexe problematiek. In sommige thuissituaties ontbreekt het aan de rust, structuur of ondersteuning die nodig is voor een gezonde ontwikkeling. Hierdoor kunnen kinderen moeite hebben met het oppakken van hun ontwikkelingstaken.

Met deze vorm van hulpverlening werken we doelgericht aan het versterken van psychosociale vaardigheden, weerbaarheid en veerkracht. We stimuleren de emotionele en sociale ontwikkeling van het kind of de jongere. Thema’s die tijdens de coaching aan bod komen zijn onder andere: zelfbeeld en zelfvertrouwen, omgaan met emoties, sociale vaardigheden, (faal)angst, pesten, rouw en lichamelijke gesteldheid.

Voor kinderen die opgroeien in een situatie met complexe echtscheiding is er een aanvullende module. In deze kwetsbare context is het van groot belang dat zij hun verhaal kunnen delen met een neutrale, veilige gesprekspartner.

For Youth wordt bij voorkeur ingezet aanvullend op de hulpverlening aan ouders. Een traject duurt minimaal één jaar, met wekelijks of tweewekelijks een contactmoment van 1 à 2 uur.

Directe hulp in crisissituaties
Snel Inzetbare Hulp is bedoeld voor gezinnen waar sprake is van een ernstige crisissituatie, waarin een uithuisplaatsing of een gedwongen maatregel dreigt. Omdat de situatie acuut is, kan niet worden gewacht op reguliere ambulante hulp. De ondersteuning start daarom binnen twee werkdagen na aanmelding.

Het betreft een kortdurend en intensief traject van maximaal vier weken, met frequent contactmomenten gedurende de week. De hulp richt zich op het herstellen van veiligheid en rust binnen het gezin. Daarnaast werken we aan het vergroten van het probleemoplossend vermogen van gezinsleden en het opnieuw opbouwen van basisstructuren en routines in het dagelijks leven van jeugdigen en hun ouder(s)/ verzorger(s).

Aan het eind van het traject geven we een gericht advies aan het gezin én de verwijzer over mogelijke vervolghulp.

Voor gezinnen die kampen met complexe opvoedingssituaties
Het hoofddoel van Intensieve Thuisbegeleiding (ITB) is om de krachten binnen het gezin te versterken, zodat kinderen thuis veilig kunnen opgroeien. De begeleiding richt zich op opvoedondersteuning en het creëren van een veilige, affectieve, fysieke en psychisch gezonde leefomgeving.

Doelgroep
Gezinnen met ten minste één kind in de leeftijd van 0 tot 18 jaar, of gezinnen die in verwachting zijn van een kind. De begeleiding richt zich op het hele gezin: de kinderen, de ouders én het sociaal netwerk.

Contra-indicatie
ITB is niet geschikt bij acute crisissituaties, zoals directe fysieke dreiging of ernstige onveiligheid binnen het gezin. In die gevallen is snelle, gespecialiseerde crisisinterventie vereist.

Werkwijze
De begeleiding verloopt in drie fasen:

• Intakefase – Opbouw van een werkrelatie, inventarisatie van de situatie en formulering van gezamenlijke doelen.

• Interventiefase – Wekelijkse huisbezoeken waarbij actief gewerkt wordt aan de gestelde doelen, met focus op het versterken van opvoedingsvaardigheden en emotionele beschikbaarheid van ouders.

• Afrondingsfase – Toewerken naar het zelfstandig volhouden van de geleerde vaardigheden door het gezin, en het afronden van de hulp.

Intensieve ambulante hulpverlening voor gezinnen met complexe meervoudige problematiek
10 voor Toekomst is een specialistische ambulante interventie gericht op gezinnen met meervoudige en complexe problematiek, die intensieve ondersteuning nodig hebben op verschillende leefgebieden. De problematiek kan ertoe leiden dat ouders moeite hebben met het vervullen van hun opvoedrol en het bieden van een veilige thuissituatie.

Het doel van deze interventie is om de zelfredzaamheid van het gezin te vergroten, de veiligheid van alle gezinsleden te waarborgen, en het welzijn van het gezin te verbeteren. Een belangrijk doel is om het gezin in staat te stellen om zo zelfstandig mogelijk te blijven wonen en leven. Daarnaast richt het programma zich op het doorbreken van eventuele intergenerationele problematiek. Onderzoek toont aan dat 10 voor Toekomst ook kan bijdragen aan het verminderen van opvoedstress bij ouders.

De interventie richt zich op tien aandachtsgebieden, die we gezamenlijk aanpakken in één hulpprogramma. Centraal in de begeleiding staat het waarborgen van de veiligheid en stabiliteit binnen het gezinssysteem.

Doelgroep
Gezinnen die te maken hebben met meervoudige problematiek en die integrale, intensieve en langdurige hulp nodig hebben op meerdere leefgebieden.

Werkwijze
De hulpverlening is zo kort als mogelijk, maar zo lang als noodzakelijk, afhankelijk van de aard en ernst van de problematiek. De begeleiding bestaat uit drie fasen:

• Startfase (6 weken) – In deze fase ligt de nadruk op het beheersbaar maken van eventuele crisissituaties en het veiliger maken van de opvoedingssituatie. Samen met het gezin en de verwijzer worden doelen geformuleerd. Deze fase richt zich ook op het opbouwen van vertrouwen en een goede werkrelatie tussen het gezin en de gezinsprofessional.

• Hulpverleningsfase – In deze fase wordt samen met het gezin actief gewerkt aan de gestelde doelen. Vaardigheden worden vergroot en nieuwe vaardigheden worden aangeleerd, bijvoorbeeld via Video Interactie Begeleiding.

• Nazorgfase – Het doel van deze fase is het bestendigen van de aangeleerde vaardigheden en het geleidelijk afsluiten van de begeleiding. Het gezin leert de nieuwe vaardigheden zelfstandig vol te houden.

Uithuisplaatsing voorkomen
Zo thuis als mogelijk richt zich op het voorkomen van uithuisplaatsing voor kinderen en jongeren die opgroeien in een gezinssituatie (thuis, pleegzorg of gezinshuis). Wanneer de stress binnen het gezin zo hoog is opgelopen dat een uithuisplaatsing dreigt, kan door vroegtijdige hulp een plaatsing in een residentiële groep voorkomen worden. De interventie richt zich op het stabiliseren van de situatie, voordat deze escaleert tot een crisis.

De geboden hulp kan bestaan uit ambulante hulpverlening, specialistische GGZ-zorg en, indien nodig, respijtzorg. Dankzij een intensieve samenwerking tussen het Leger des Heils en Levvel kan snel en gericht de juiste hulp worden ingezet.

Doelgroep
Zo thuis als mogelijk is bedoeld voor kinderen en jongeren (0 tot 18 jaar) en hun ouders met diverse problematieken, zoals psychiatrische aandoeningen, ASS of LVB, die opgroeien in een gezinssituatie waarin de veiligheid of ontwikkeling van het kind dreigt vast te lopen.

Werkwijze
Na aanmelding wordt samen met een multidisciplinair team, de (pleeg)ouders en andere betrokken hulpverleners de situatie van het gezin in kaart gebracht. Dit gebeurt door middel van screening, observatie en dossieranalyse. Vervolgens stelt het team samen met ouders en andere betrokkenen een behandelplan op en worden passende interventies vastgesteld.

Kinderen worden gedurende een langere periode binnen het programma gevolgd, waarbij de intensiteit van de zorg kan worden aangepast aan de behoeften van het gezin. Gedurende verschillende fasen van hun leven kunnen er kritieke periodes zijn waarin het risico op een breakdown of uithuisplaatsing groter is. Door langdurige opvolging kan er tijdig en proactief worden ingegrepen, zodat de zorg op maat en effectief blijft.

Opvang binnen het vertrouwde netwerk van het kind
Wanneer een kind (tijdelijk) niet bij de eigen ouders kan wonen, kan opvang binnen het vertrouwde netwerk een passende oplossing zijn. Dit noemen we netwerkpleegzorg. Het doel is dat kinderen veilig kunnen opgroeien binnen hun eigen sociale omgeving, waar hun (psycho-sociale) ontwikkeling wordt gestimuleerd en hun zelfredzaamheid wordt vergroot.

Doelgroep
Netwerkpleegzorg is bedoeld voor kinderen en jongeren van 0 tot 18 (of 21) jaar met meervoudige en/of complexe (gezins)problematiek, die tijdelijk niet thuis kunnen wonen. De opvang wordt geboden door mensen uit hun netwerk: familieleden, vrienden, kennissen of anderen uit hun sociale omgeving, zoals een juf of tandarts.

Globale werkwijze
In veel gevallen woont het kind al bij het netwerkpleeggezin op het moment van aanmelding. Het traject start met een netwerkonderzoek waarin de geschiktheid van het pleeggezin wordt beoordeeld. Dit onderzoek duurt ongeveer drie maanden. Op basis van dit onderzoek neemt een multidisciplinair team een besluit over het toekennen van een definitief pleegcontract, waarna de pleegzorghulpverlening kan worden voortgezet.

Daarna wordt er vaak de beoordelingsboog ingevuld als nulmeting. Hiermee wordt onderzocht of een thuisplaatsing bij de biologische ouders mogelijk is, en welke stappen daarvoor nodig zijn. Na ongeveer een jaar wordt de beoordelingsboog herhaald en wordt in het zorgteam het perspectief van het kind bepaald aan de hand van de verzamelde informatie.

De pleegzorgprofessional ondersteunt zowel het pleeggezin als het pleegkind. Indien nodig wordt er aanvullende ambulante hulp ingezet voor de biologische ouders. Bij pleegzorghulpverlening vindt minimaal eens per zes weken een huisbezoek plaats; bij pleegoudervoogdij is dat twee tot vier keer per jaar.

Een belangrijk uitgangspunt binnen netwerkpleegzorg is het streven naar samenwerking tussen het netwerkpleeggezin en de biologische ouders, waar mogelijk. Door deze samenwerking wordt de continuïteit in opvoeding versterkt en blijft de band tussen kind en ouders behouden of hersteld.

Zicht krijgen op de interactie, leerbaarheid m.b.t. de basiscommunicatie en visie van ouders op wat het kind nodig heeft.
Het onderzoek richt zich op het in kaart brengen van de actuele problemen in de interactie, de opvoeding en de mogelijkheden van de ouder(s). Door systematisch te observeren, krijgen we een beter begrip van de gezinsdynamiek, waardoor we beter kunnen aansluiten bij de vragen en behoeften van het gezin en meer gerichte zorg kunnen bieden.

Indien het interactie-onderzoek wordt ingezet voor het vaststellen van het perspectief van het kind, vormt dit onderzoek een belangrijk onderdeel van de informatie die de opdrachtgever kan gebruiken bij het bepalen van het perspectief.

Doelgroep
Gezinnen met een kind of kinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar, waarbij er behoefte is aan meer inzicht in de interactie, leerbaarheid van de ouder(s) en/of opvoedingsmogelijkheden.

Werkwijze
Het interactie-onderzoek richt zich op het in kaart brengen van de interactiepatronen binnen het gezin, de sterke en zwakke kanten van de ouder(s) en de context waarin zij zich bevinden. Het onderzoek bestaat uit het maken, analyseren en nabespreken van drie filmopnames binnen het gezin. Dit biedt inzicht in de sensitiviteit, communicatie en opvoedkundige vaardigheden van de ouders. Daarnaast wordt onderzocht hoe de ouders de toekomst van hun gezin zien en welke hulp zij nodig achten. Dit gebeurt door middel van gesprekken, vragenlijsten, observaties en filmopnames.

Er vinden wekelijks bijeenkomsten met de ouders plaats. De duur van het onderzoek is doorgaans drie maanden.

• De basiscommunicatie in het dagelijkse gezinsleven
• De ontwikkeling van de kinderen en ouders
• De sensitiviteit van de ouders en gehechtheid tussen ouders en kinderen
• Het maatschappelijke functioneren

Doelgroep
VHT is bedoeld voor gezinnen waarbij:

• Sprake is van ernstige en/of langdurige opvoedingsproblemen
• De ontwikkeling van het kind in het geding is
• Eerdere vormen van lichte ondersteuning onvoldoende effect hadden
• Ouders gebaat zijn bij intensieve, praktische hulpverlening aan huis.

Werkwijze

• Videoanalyse in de thuissituatie - De ambulant professional maakt korte video-opnames van alledaagse opvoed- en interactiemomenten. Deze geven een realistisch beeld van patronen in de
• Terugkijken en structureren - Tijdens terugkijkgesprekken worden de beelden geanalyseerd en bespreken de ambulant professional en ouders wat al helpend is en waar ontwikkelpunten liggen. De focus ligt op: de behoeften, signalen en mogelijkheden van het kind; de vaardigheden, krachten en belastbaarheid van de ouder(s).
• Formuleren van concrete handelingsmogelijkheden - In overleg met de ambulant professional bepalen ouders welke stappen zij kunnen zetten om beter aan te sluiten op hun Hierbij wordt gewerkt vanuit kleine, haalbare doelen.
• Coachende en versterkende begeleiding - De professional werkt vanuit een coachende benadering waarbij ouders worden geëmpowerd om hun eigen kracht te benutten. Door te oefenen in alledaagse situaties ervaren ouders wat werkt en hoe zij de positieve interacties kunnen

Een veilige hechtingsrelatie vormt de basis voor een gezonde ontwikkeling van ieder kind. Wanneer ouders moeite hebben om de signalen, behoeften of emoties van hun kind goed te herkennen en hier adequaat op te reageren, kan VHT-G hen hierbij ondersteunen.

Bij kinderen die (vroeg) belast zijn door stress, onzekerheid of meerdere verlies-en traumatische ervaringen, kan deze belasting zichtbaar worden in hun gedrag. VHT-G helpt ouders om deze gedragingen beter te begrijpen en hier passend op te reageren, waardoor het gevoel van veiligheid en (basis)vertrouwen bij het kind kan toenemen.

De focus van VHT-G ligt op:

• Het herkennen van initiatieven en gehechtheidsbehoeften van het kind
• Het stimuleren van positieve interacties
• Het bevorderen van sensitieve responsiviteit
• Het versterken van het positief beleefde ouderschap
• Het vergroten van kennis over veilige gehechtheid

Doelgroep
VHT-G is geschikt voor gezinnen met kinderen van 0 tot 12 jaar, waarbij sprake is van vragen of zorgen rondom hechting, responsiviteit, gedragsontwikkeling of opvoedbelasting.

Werkwijze

• Intakegesprek - De video-interactieprofessional voert een gesprek met de ouders om de hulpvraag in kaart te brengen. Tijdens dit gesprek wordt tevens de vragenlijst ‘Bouwstenen van hechting’ afgenomen om een eerste beeld te krijgen van de interactiepatronen.
• Video-opnames - Er worden korte video-opnames gemaakt van alledaagse contact-of speelmomenten tussen ouder en
• Analyse & terugkoppeling - De professional analyseert de beelden en bespreekt deze tijdens een terugkoppelingsgesprek met de ouders. Door middel van positieve voorbeelden en reflectie leren ouders de signalen, gevoelens en behoeften van hun kind beter herkennen en begrijpen.

Het creëren van een veilig opvoedingsklimaat
Het doel van het programma Ouders voor Altijd (OVA) is het creëren van een veilig opvoedklimaat voor kinderen, waarin zij zich optimaal kunnen ontwikkelen. Dit wordt bereikt door het de-escaleren van chronische conflicten tussen ouders, zodat de aandacht niet meer gericht is op het conflict, maar op de opvoeding van het kind en de ouder-kindrelatie. Het programma richt zich op het bevorderen van samenwerking tussen de ouders, zodat zij het vertrouwen in elkaar herstellen en onbelast contact kunnen onderhouden met hun kinderen.

Doelgroep
OVA is bedoeld voor gezinnen met kinderen tot 18 jaar die te maken hebben met ernstige echtscheidingsproblematiek. Wanneer conflicten tussen ouders de boventoon voeren en zij onvoldoende in staat zijn positief ouderschap vorm te geven, wordt de ontwikkeling van hun kinderen belemmerd. Het programma richt zich op het verminderen van de conflicten en het herstellen van de ouder-kindrelatie.

Contra-indicaties voor deelname
De volgende situaties kunnen de deelname aan het OVA-programma verhinderen:

• Verslaving die op de voorgrond staat bij één of beide ouders
• Psychose bij één of beide ouders
• (Licht) verstandelijke beperking bij één of beide ouders
• Doorgaand actueel geweld in de familierelatie
• Niet voldoende beheersen van de Nederlandse taal

Werkwijze
Het OVA-traject begint met een onderzoeksfase van 9 weken. Tijdens deze fase wordt door gesprekken met ouders en kinderen, observaties en screeningslijsten inzicht verkregen in de belemmerende factoren die het conflict in stand houden, de individuele problemen van gezinsleden en de beschermende factoren. Het onderzoek wordt afgesloten met integratief beeld en een advies over welke interventies nodig zijn om het doel van het programma te bereiken, namelijk het de-escaleren van het conflict, het creëren van een veilig opvoedklimaat en het stimuleren van de gezonde ontwikkeling van de kinderen.

Interventies die ingezet kunnen worden, zijn onder andere:
Voor kinderen

• For Youth (module gericht op echtscheiding)

Voor ouders

• Opvoedondersteuning d.m.v. 10 voor Toekomst of Intensieve Thuisbegeleiding
• Individuele ouderbegeleiding
• Ouderschapsbemiddeling
• SCHIP-behandeling

 Voor ouders en kinderen

• Begeleide omgang
• Systeemtherapie

IOB kan enkel worden ingezet als interventie binnen OVA.

IOB wordt ingezet als een individuele ouder nog niet toe is aan/niet in staat is tot een gezamenlijk interventie zoals ouderschapsbemiddeling of SCHIP. Het betreft een verdieping op de in de onderzoeksfase naar boven gekomen aspecten. De maximale duur is 6 maanden.

Doelgroep
Ouders die de OVA-onderzoeksfase hebben doorlopen en die nog niet in staat zijn tot een gezamenlijke interventie. Er wordt toegewerkt naar een duidelijk, samen met de ouder, op te stellen einddoel: Er is zicht op de eventuele blokkades die de communicatie/gezamenlijke interventie met de andere ouder in de weg staan.

Werkwijze
Door middel van gesprekken met de ambulant hulpverlener krijgt de ouder meer zicht op de eigen onderliggende factoren, mogelijke triggers, de eigen coping en het eigen stresssysteem. Ook wordt er aandacht besteed aan de eigen krachten en steunbronnen. Indien nodig kan individuele hulpverlening geadviseerd worden. Psycho-educatie is een belangrijk onderdeel van IOB.

Afspraken maken over het praktisch invullen van gezamenlijk ouderschap
Een kind heeft recht op een veilige opvoedsituatie waarin contact met beide ouders mogelijk is. Ouderschapsbemiddeling wordt ingezet om ouders te ondersteunen bij het maken van afspraken over het gezamenlijk ouderschap. Het doel van de bemiddeling is om tot een goed lopende zorgregeling, ouderschapsplan of verbeterde communicatie tussen ouders te komen. We werken vanuit de overtuiging dat elk kind recht heeft op omgang met beide ouders, en dat ouders de plicht hebben om zorg voor dit recht te dragen.

Doelgroep
De interventie is bedoeld voor ouders met kinderen van 0 tot 18 jaar die moeite hebben om samen afspraken te maken over het ouderschap. Ouderschapsbemiddeling helpt ouders gezamenlijk vorm te geven aan de zorg voor hun kinderen. Een belangrijke voorwaarde is dat beide ouders bereid zijn om samen te werken en mee te doen aan de interventie.

Contra-indicaties
De volgende situaties kunnen het verloop van de ouderschapsbemiddeling belemmeren:

• Lopende rechtszaken of raadsonderzoeken
• Onvermogen tot communicatie of gedragsverandering als gevolg van (forse) psychiatrische problematiek bij één van de ouders
• Grote onveiligheid in de thuissituatie
• Geweld jegens de ex-partner
• Geen motivatie bij één of beide ouders
• Onvoldoende beheersing van de Nederlandse taal

Werkwijze
Ouderschapsbemiddeling richt zich op het maken van afspraken over de praktische invulling van het gezamenlijk ouderschap. Gedurende 6 tot 10 maanden worden er om de twee weken bemiddelingsgesprekken gevoerd met beide ouders, begeleid door twee hulpverleners. In deze gesprekken wordt gewerkt aan het herstellen van de communicatie tussen ouders, met behulp van bemiddelingstechnieken, oplossingsgerichte technieken, motiverende gespreksvoering, netwerkbetrokkenheid en psycho-educatie. Het doel is om concrete afspraken te maken die schriftelijk worden vastgelegd in een verslag of ouderschapsplan.

SCHIP kan enkel worden ingezet als interventie binnen OVA.

Co-ouderschap positief vormgeven
Echtscheidingen brengen vaak verlies en rouw met zich mee, wat voor beide ex-partners vaak op verschillende manieren wordt ervaren. De SCHIP-aanpak is een herstelmethode die zich richt op het verhelderen van de conflicten en verlieservaringen van beide ex-partners. Het doel is om de verbroken verbinding tussen hen te herstellen, waardoor de overgang van partnerschap naar gezamenlijk ouderschap mogelijk wordt. Dit proces biedt ruimte om de echtscheiding te verwerken en samen als co-ouders verder te gaan.

Doelgroep
SCHIP richt zich op (ex-)partners met kinderen die te maken hebben met een (complexe) echtscheiding. De ex-partners moeten gemotiveerd zijn om samen in gesprek te gaan en bereid om te werken aan het verbeteren van hun communicatie en het herstellen van onderling vertrouwen.

Contra-indicaties
De deelname is niet geschikt voor:

• Ernstige psychiatrische problematiek of verslavingsproblematiek die behandeling vereisen
• Een ernstige onveilige opvoedingssituatie bij een van de ex-partners

Werkwijze
SCHIP bestaat uit wekelijkse of om de week gehouden gesprekken van 1,5 uur, onder begeleiding van een SCHIP-behandelaar. Tussen de sessies door krijgen ouders huiswerkopdrachten mee, die in de volgende sessie besproken worden.

Het traject wordt doorlopen in vijf fases. In de eerste vier fases ligt de focus op wat de ex-partners verloren hebben door de scheiding. Het verlies dat ten grondslag ligt aan de conflicten wordt onderzocht, evenals het verlies van vertrouwen en de pijn die beide ex-partners hebben ervaren. Gedurende deze fases wordt er gewerkt aan het herstel van beschadigde elementen in hun relatie en wordt gezocht naar manieren waarop zij zich kunnen losmaken van elkaar als partner.

Pas wanneer de eerste vier fases goed doorlopen zijn, kan er gewerkt worden aan het stabiliseren van de ex-partnerrelatie. In de laatste fase ligt de nadruk op het herstellen van wederzijds vertrouwen. De ex-partners worden geholpen om opnieuw betekenis te geven aan hun relatie en hun rollen als ouders, zodat zij zich open kunnen stellen naar elkaar in hun nieuwe rol als co-ouders.

SCHIP biedt de ex-partners de mogelijkheid om hun echtscheidingsproces te verwerken en een gezonde basis te leggen voor het gezamenlijk ouderschap.

Ontspannen contact tussen ouder en kind
Begeleide omgang is een interventie die wordt ingezet om het contact tussen een kind en de uitwonende ouder op een veilige en verantwoorde manier te herstellen. Het doel is om een positieve en ontspannen relatie op te bouwen tussen ouder en kind, met als uiteindelijk doel over te gaan naar onbegeleide omgang. Wanneer blijkt dat dit niet mogelijk is, wordt in overleg gekeken naar de benodigde vervolghulp.

Doelgroep
Begeleide omgang richt zich op kinderen van 0 tot 18 jaar wiens omgang met de uitwonende ouder niet plaatsvindt, langdurig heeft gestaakt, of problematisch is door conflicten tussen de ouders of problematiek van een van de ouders. Dit kan het gevolg zijn van echtscheidingen, conflicten of andere verstoringen in de gezinsdynamiek.

Contra-indicaties
De interventie is niet geschikt in de volgende gevallen:

• Een of beide ouders zijn niet akkoord met de begeleide omgang
• Ouders communiceren negatief over de andere ouder in aanwezigheid van het kind
• Het kind heeft geen toestemming van de ouders om positief contact te hebben met de andere ouder
• De veiligheid van het kind is niet gewaarborgd

Werkwijze
Begeleide omgang begint met een afstemmingsgesprek tussen de aanmelder en beide ouders, waarin de doelen van de omgang worden besproken en vastgelegd in een hulpverleningsplan. De frequentie van de begeleide omgang wordt in overleg bepaald en kan variëren afhankelijk van de specifieke situatie. De duur van het traject is meestal maximaal 1 jaar.

De bezoeken vinden in eerste instantie plaats in een speciaal daarvoor ingerichte omgeving, zoals het omgangshuis van O.C. Trompendaal. Na de afstemming wordt er een individueel gesprek gevoerd met de uitwonende ouder om de omgangsafspraken te maken, en het kind maakt kennis met de ruimte waar de omgang plaatsvindt. Gedurende het traject wordt de voortgang geëvalueerd na 3 en 6 maanden, met deelname van beide ouders en de verwijzer.

Tijdens de begeleide omgang kunnen verschillende methoden worden ingezet, afhankelijk van de gestelde doelen, zoals:

• Video Interactie Begeleiding
• Modeling
• Psycho-educatie

Begeleide omgang kan ook onderdeel zijn van bredere zorgtrajecten, zoals plaatsing op residentiële leefgroepen of het wonen in gezinshuizen.

Wanneer de aard en ernst van de problematiek onvoldoende duidelijk is, kan psychodiagnostisch onderzoek worden ingezet als onderdeel van ons integrale behandelaanbod. Het doel van is om concrete handelingsadviezen te formuleren voor verdere hulpverlening. Dit onderzoek kan zowel bij kinderen (3-18 jaar) als bij volwassenen worden afgenomen.

Het onderzoek bestaat uit een onderzoeksfase en een adviesgesprek met de deelnemer, en waar relevant ook met ouders of verzorgers. Afhankelijk van de hulpvraag en klachten worden verschillende onderzoeksvormen ingezet, zoals:

• Intelligentieonderzoek
• Psychologisch onderzoek (bijv. onderzoek naar sociaal-emotionele ontwikkeling, gedrag en persoonlijkheid, ADHD, trauma, stemming)
• Neuropsychologisch onderzoek

Op basis van de bevindingen stellen we handelingsgerichte adviezen op.

Psychologische behandeling richt zich op het verminderen, opheffen, voorkomen van verergering of het leren omgaan met psychische klachten. Binnen ons behandelteam wordt gebruikgemaakt van verschillende behandelvormen die worden ingezet bij uiteenlopende thema’s en klachten. De keuze voor een specifieke behandelvorm wordt zorgvuldig afgewogen door het behandelteam, op basis van de aanmelding en de hulpvraag van de deelnemer, het gezin of systeem.

Klachten waarop behandeling zich kan richten zijn bijvoorbeeld zelfbeeld, trauma, emotieregulatie, angst, stemming, gedrag, interpersoonlijk functioneren. Behandelvormen die zowel afzonderlijk als gecombineerd kunnen worden ingezet zijn:

• Cognitieve Gedragstherapie (CGT)
• Eye Movement Desensitization Reprocessing (EMDR)
• Write Junior
• Oplossingsgerichte therapie
• Schemagerichte interventies
• Acceptance and Commitment Therapy (ACT)

Herstel van relaties en patronen binnen het gezin
Systeemtherapie (ook wel relatie- en gezinstherapie) is hulpverlening die uitgaat van het idee dat problemen van een kind of jongere altijd samenhangen met de omgeving. Binnen de therapie wordt gekeken naar de onderlinge relaties, patronen en gebeurtenissen binnen het gezin, de familie en omgeving en eerdere generaties.

Tijdens de hulpverlening onderzoeken we samen waar de problemen vandaan komen en wat er speelt in het systeem, zoals conflicten, ingrijpende gebeurtenissen of ervaringen uit eerdere generaties. Door hier inzicht in te krijgen, ontstaat ruimte om anders met elkaar en met de situatie om te gaan. Systeemtherapie richt zich op het verbeteren van onderlinge relaties, het herstellen van vertrouwen en het omgaan met emoties zoals rouw, pijn of trauma. Dit kan bijdragen aan meer rust, begrip en perspectief binnen het gezin.

Doelgroep
Systeemtherapie is bedoeld voor gezinnen en systemen rondom een jeugdige van 0 tot 18 jaar waarbij sprake is van verstoorde relaties die de ontwikkeling van de jeugdige belemmeren. Dit kan onder andere spelen:

• Bij langdurige of complexe conflicten binnen het gezin.
• Wanneer een uithuisplaatsing dreigt of heeft
• Bij voorbereiding op terugplaatsing naar
• Wanneer een jeugdige niet meer thuis kan wonen en ouders een rol op afstand

Voor deelname is het belangrijk dat één of meerdere gezinsleden problemen ervaren in de onderlinge relaties en gemotiveerd zijn om hiermee aan de slag te gaan.

Werkwijze
Systeemtherapie bestaat uit gesprekken met (een deel van) het gezin of andere belangrijke betrokkenen. De samenstelling van de gesprekken wordt afgestemd op de hulpvraag en doelen van het traject. In de gesprekken wordt gewerkt aan:

• Het inzichtelijk maken van patronen en dynamieken binnen het systeem.
• Het verbeteren van communicatie en onderling
• Het doorbreken van belemmerende
• Het herstellen van vertrouwen en

De duur en frequentie van de hulpverlening worden afgestemd op de situatie en de gestelde doelen. Waar nodig wordt systeemtherapie ingezet als onderdeel van een breder hulpverleningstraject.

Voor inzet van systeemtherapie kan een aanvullende beschikking (bijvoorbeeld GGZ) nodig zijn, afhankelijk van de afspraken met de gemeente en contracten.