Zelf leefde Abdulai 5 jaar op straat in Sierra Leone, nu wil hij wat terugdoen voor hen die nog op straat leven
Abdulai groeide op in Sierra Leone, waar hij tijdens de oorlog zijn ouders verloor. Daarna leefde hij vijf jaar op straat. Een periode die hem gevormd heeft. “Als je uit zo’n situatie komt, leer je het leven waarderen”, vertelt hij.
In Nederland vond hij veiligheid, werk en een thuis voor zijn gezin. “In Nederland heb ik een veilige plek en kansen gekregen. Daarom wil ik iets terugdoen voor mensen die nu op straat leven.''
''Waar ik ook ben, ik wil iets teruggeven aan de community.”
Kookvrijwilliger bij het Leger des Heils
Sinds ongeveer een half jaar is Abdulai vrijwilliger bij de daklozenopvang in Arnhem. Iedere maandag staat hij in de keuken om een warme maaltijd te bereiden voor de deelnemers. Maar voor hem is het meer dan alleen eten maken, het is een manier om contact te leggen.
Na het koken schuift hij zelf ook aan tafel. Met elkaar eten schept een band. Daarna wordt er vaak nog gekletst of een spelletje gespeeld. “We spreken lang niet allemaal dezelfde taal, maar dat maakt niet uit”, zegt hij. “Samen lachen geeft een gevoel van verbinding. Je voelt dat je bij elkaar hoort.”
Kleine momenten met grote betekenis
Omdat Abdulai zelf op straat heeft geleefd, herkent hij veel in de verhalen van de deelnemers. Hij merkt dat mensen snel oordelen over dakloosheid. ‘Je kent hun verhaal niet. Er kan zoveel achter zitten.’ Juist daarom wil hij er gewoon voor iemand zijn. Want soms maakt een klein moment al verschil. ‘Wie ben ik om te oordelen?’, zegt hij.
De mooiste momenten voor Abdulai zijn vaak klein. Een bedankje na het eten, samen lachen tijdens een spel of een deelnemer die zijn verhaal deelt. ‘Dat geeft mij energie. Je merkt dat ze waarderen wat je doet.’ Terwijl hij vroeger niet van maandagen hield, kijkt hij er nu juist naar uit. Vrijwilligerswerk geeft Abdulai structuur en plezier. Het laat hem ook beseffen hoeveel hij heeft om dankbaar voor te zijn.
De waarde van een glimlach
Abdulai voelt zich rijk, maar niet door zijn bezit. Voor hem zit rijkdom in gezondheid, familie en iets kunnen beteken voor een ander. ‘Soms maken kleine dingen je blij. Maar iemand anders blij maken, is nog belangrijker.’ Ook buiten de opvang probeert Abdulai aandacht te geven aan mensen die op straat leven. Als hij iemand ziet zitten, gaat hij soms even naast diegene zitten voor een praatje. ‘Als ik niets kan geven, geef ik een glimlach. Soms praat ik eventjes met diegene. Je laat daarmee zien dat ze gezien worden in een wereld waar de rest voorbij loopt.’
Inspiratie voor anderen
Zijn vrijwilligerswerk omschrijft Abdulai in één woord: inspirerend. Niet alleen voor anderen, maar ook voor hemzelf. Hij hoopt dat zijn verhaal mensen aanmoedigt om ook iets voor een ander te doen. ‘Je hoeft niet veel te hebben om iets te kunnen geven. Tijd en aandacht zijn soms al genoeg.’
