Marian Foeken (83) groeide op in Ginneken, aan de rand van Breda. Daar maakte ze al jong kennis met het Leger des Heils. Op zondag klonk muziek door de buurt. 'Ons vader zei dan: ‘Ga er maar achteraan.’ In het bos zongen we dan met het muziekkorps van het Leger des Heils in de open lucht, samen met de vogeltjes. Ik vond het prachtig.'
Het werk van het Leger des Heils past goed bij hoe Marian is opgevoed. “Het Leger des Heils is zorgzaam voor iedereen. Dat waren wij thuis ook. Als mijn moeder soep had gemaakt, moest ik een pannetje soep brengen bij een ouder, arm echtpaar. Als we een klusje deden, kregen we een paar cent. Met kerst gaf ik de helft van mijn centjes in de pot van het Leger des Heils op de Grote Markt. Nee, dat vond ik helemaal niet erg. Van mijn ouders wist ik dat het voor mensen was die het niet breed hadden. Goede werken waren heel belangrijk.”
Geloof
Met haar jongere broer Freek heeft Marian een hechte band. Als jongvolwassene maakt ze graag bergtochten met hem. Tot die ene dag in 1972. “Op 3000 meter hoogte viel Freek voor mijn ogen naar beneden. Ik ben stokstijf blijven zitten. Pas de volgende dag kon zijn lichaam worden geborgen.” Zijn dood breekt iets in haar. “Ik keek naar boven en zei: ‘Nou God, het wordt niks meer met ons.’”
Jaren later hervindt Marian het geloof via haar, van oorsprong katholieke, moeder. “Ze nodigde me uit voor een bezoek aan een klooster in Valkenburg. Ik had geen zin, maar ik ben toch gegaan. De zusters waren heel aardig. Ik zocht toch houvast. Een paar jaar later ben ik lid geworden van de Katholieke Kerk. Het is niet fijn om niks te hebben.”
Nalaten als logisch vervolg
Ze blijft altijd sportief bezig. “Fietsen is mijn redding geweest. Ik ben een paar keer naar het graf van mijn broer in Oostenrijk gefietst. En met een gezelschap fietste ik 2300 kilometer van Haarlem naar Santiago de Compostella.” Vijftien jaar geleden besluit Marian na te laten aan het Leger des Heils. Het voelde voor haar als een logisch vervolg op wat ze van huis uit meekreeg en wat belangrijk is in haar leven. “Ik heb geen familie meer, dus alles is voor het Leger des Heils. Ze kunnen het gebruiken waar het maar voor nodig is.”
Heeft u ook interesse in nalaten aan het Leger des Heils? Vraag dan nu ons informatieve magazine nalaten aan. Dit bewaarexemplaar staat vol met informatie en inspirerende verhalen van andere nalaters.
