Meerjarenbeleid

Het Leger des Heils is een beweging van geloof, liefde, hoop en perspectief; van soup, soap & salvation. Het Leger is ontstaan vanuit de overtuiging dat God alle mensen liefheeft en dat daarom ieder mens recht heeft op een menswaardig bestaan en erkenning. Wij onderkennen en tonen eerbied voor de fundamentele waarde en waardigheid van elk individu. Wij bevestigen het recht van mensen op aanvaarding, respect en inclusiviteit ongeacht leeftijd, etniciteit, genderidentiteit of -expressie, seksuele geaardheid, status en mogelijkheden. Wij willen blijvende impact op de samenleving hebben. Dit komt tot uiting in de volgende idealen en doelen:

Wij geloven dat mensen ertoe bestemd zijn te leven in verbondenheid met God. Die verbondenheid leidt tot wat de Bijbel noemt ‘het leven in al zijn volheid’. Het is onze overtuiging dat Jezus de weg is naar dit leven. Daarom verkondigen we, waar mogelijk en passend, het Evangelie. We nodigen mensen uit Jezus te leren kennen en hun leven aan Hem toe te wijden.

Een dak boven je hoofd, genoeg voedsel, iets te doen hebben, een nieuwe kans als je foute keuzes hebt gemaakt… het zijn basisvoorwaarden voor een menswaardig bestaan. Enkele honderdduizenden Nederlanders ontbreekt het hieraan. Het Leger des Heils maakt zich daarom sterk voor onderdak, zorg, werk en/of opleiding voor iedereen.

Gezien en gekend worden. Ook dat hebben mensen nodig om tot hun recht te komen. Daarom creëert het Leger gelegenheden waar mensen elkaar ontmoeten en samen kunnen optrekken. Ook bieden we op verschillende manieren geestelijke zorg en pastorale bijstand.

In een menswaardige samenleving zijn mensen op elkaar betrokken. Samen met andere organisaties bestrijdt het Leger des Heils daarom eenzaamheid. Zelf geven we hieraan onder meer vorm door mensen op te zoeken en contacten te leggen. Ook realiseren we projecten op het gebied van werk, vrije tijd en huiskamers van de buurt. In de ‘huiskamers’ bieden we mensen de gelegenheid om op basis van gemeenschappelijke vragen en interesses bij elkaar te komen.

Het welzijn van mensen is ook afhankelijk van een rechtvaardige samenleving. Daarom zet het Leger des Heils zich in voor de rechten op vrijheid, huisvesting en zorg. We doen dat onder meer door ons in het publieke debat te mengen, te lobbyen bij de overheid, tegen mensenhandel te strijden, armoede tegen te gaan en oorlogsvluchtelingen op te vangen. Dat doet het Leger in binnen- en buitenland, ook op het terrein van internationale ontwikkelingssamenwerking.

Het is van groot belang om Gods schepping te beschermen en te bewaren voor toekomstige generaties. Daarom willen we als rentmeester verantwoord omgaan met de ecologische systemen en natuurlijke hulpbronnen in onze omgang met materialen, middelen en gebouwen. Naast het tegengaan van voedselverspilling en herbestemming van goederen, willen wij waar mogelijk een betekenisvolle rol spelen in de transitie naar circulair textielgebruik.

Wij geloven dat mensen door God gegeven capaciteiten hebben om te groeien en zich te ontwikkelen. Op tal van manieren biedt het Leger des Heils hier ruimte aan. Denk aan trainingen op het gebied van wonen, leven en werken. Maar ook aan het creëren van gelegenheden om goed te doen voor een ander. Bovendien bieden we activiteiten aan met betrekking tot reflectie, bezinning, verdieping en geestelijke groei.

Mensen zijn spirituele wezens. Vroeg of laat zoeken we verbinding met Datgene dat groter is dan wijzelf. Op de een of andere manier zijn mensen allemaal op zoek naar wat mooi, goed en waar is. Vanuit zijn christelijke overtuiging ontplooit het Leger daarom activiteiten die gericht zijn op inspiratie en geloof. Dit doen we zelf of samen met anderen. Denk hierbij onder meer aan concerten, events en vieringen.

Voor wie dat wil biedt het Leger des Heils een geestelijk thuis. Op tal van plaatsen en op heel wat manieren zijn geloofsgemeenschappen gevormd. In deze gemeenschappen versterken we ons geloof in Jezus Christus en moedigen we elkaar aan Hem in het dagelijks leven te volgen. In een sfeer van vertrouwen vieren we het leven, rouwen we bij verlies en zien we naar elkaar om.

In grote mate sluiten de idealen en doelen van het Leger des Heils aan bij de zogeheten Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties. Deze maken deel uit van een internationale ontwikkelingsagenda tot en met 2030. Kernpunten van de Sustainable Development Goals zijn een einde te maken aan extreme armoede, ongelijkheid, onrecht en klimaatverandering.

De inhoud en richting van ons werk als Leger des Heils worden ingegeven door de leefregel God lief te hebben boven alles en onze naaste als onszelf. In dat licht nodigen we mensen uit volgelingen van Jezus te worden en kijken wij naar sociale misstanden en zingevings-vragen van deze tijd. Vanuit ons christelijk geloof zijn we met elkaar en anderen in gesprek over persoonlijke motieven.

Het Leger des Heils volgt maatschappelijke ontwikkelingen die van invloed zijn op mensen in kwetsbare posities. Vanuit onze missie zijn we alert op trends, mechanismen en systemen die kunnen leiden tot uitsluiting of verminderde deelname aan de samenleving.

Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) is de ongelijkheid in Nederland groot en structureel. Het maakt uit wat mensen hebben – zoals inkomen, vermogen, opleiding en werk – maar ook wie zij kennen, waar zij bij passen en wie zij zijn. Factoren als gezondheid, vitaliteit, zelfbeeld, sociale netwerken, digitale vaardigheden en culturele aansluiting beïnvloeden de kansen van mensen aanzienlijk.

Het SCP onderscheidt zeven sociale klassen met grote onderlinge verschillen: de werkende bovenlaag (19,9%), de jongere kansrijken (8,6%), de rentenierende bovenlaag (12,2%), de werkende middengroep (24,9%), de laagopgeleide gepensioneerden (18,1%), de onzekere werkenden (10,0%) en het precariaat (6,3%). Groepen aan de onderkant hebben minder kansen en minder vertrouwen in elkaar, de politiek en de overheid. Deze hardnekkige verschillen zetten de sociale cohesie onder druk.

Het Leger des Heils merkt daarbij op dat de omvang van het precariaat wordt onderschat, omdat groepen zoals dakloze en ongedocumenteerde mensen niet zijn meegenomen.

Het CBS schat dat in 2024 circa 33.000 mensen dakloos zijn, maar hulporganisaties zoals het Leger des Heils wijzen erop dat deze cijfers de omvang onderschatten; het landelijke beeld op basis van lokaal uitgevoerde ETHOS tellingen, waarin ook verborgen dakloosheid wordt meegenomen, komt uit op 45.000 tot 60.000 dak  en thuisloze mensen. Deze tellingen laten een duidelijke toename zien en maken zichtbaar dat de groep dakloze mensen diverser is dan vaak wordt gedacht: ongeveer een derde is jonger dan 28 jaar, een derde is vrouw en duizenden kinderen missen een veilige woonplek. Tegelijkertijd neemt de druk op maatschappelijke opvang toe, lopen wachttijden op en verblijven steeds meer mensen noodgedwongen in tijdelijke en onzekere woonsituaties, waarbij de problematiek complexer wordt.

Tegelijkertijd is onbegrepen, ook wel verward gedrag, een groeiend maatschappelijk probleem in Nederland. Politie, gemeenten en hulpverlenende organisaties krijgen steeds vaker te maken met meldingen van mensen met onbegrepen of verward gedrag, in de openbare ruimte en in thuissituaties. Deze toename laat zien dat meer mensen vastlopen door een combinatie van psychische problemen, sociale kwetsbaarheid, schulden en een gebrek aan passende zorg. Organisaties signaleren dat het huidige, versnipperde zorg  en ondersteuningsaanbod onvoldoende aansluit, waardoor mensen uit beeld raken of te laat hulp krijgen en escalaties ontstaan. Dit onderstreept de noodzaak van tijdige signalering en samenhangende ondersteuning.

Uit de gezamenlijke armoedemeting van CBS, SCP en Nibud blijkt dat in 2024 circa 551.000 mensen in armoede leefden (3,1 procent van de bevolking), een toename ten opzichte van 2023. Deze stijging hangt samen met inkomensontwikkelingen en het wegvallen van tijdelijke steunmaatregelen, zoals de energietoeslag.

Onder de mensen in armoede bevonden zich ongeveer 92.700 minderjarige kinderen. Armoede komt relatief vaak voor bij eenoudergezinnen en gezinnen met een migratieachtergrond. Voor een aanzienlijk deel is armoede langdurig: circa een kwart leeft al minstens drie jaar onder de armoedegrens.

Armoede gaat samen met beperkingen in gezondheid, participatie en vertrouwen in instituties. In 2024 lag het inkomen van mensen in armoede gemiddeld 19 procent onder de armoedegrens. Deze diepte vergroot de impact, vooral voor kinderen en hun ontwikkelingskansen.

Daarnaast leeft een grote groep net boven de armoedegrens. Ongeveer 1,1 miljoen mensen heeft een inkomen tot 25 procent boven deze grens en weinig financiële buffer. Zij zijn kwetsbaar voor tegenslagen en vallen vaak buiten ondersteunende regelingen, terwijl hun bestaanszekerheid onder druk staat.

Begin 2025 hadden naar schatting circa 740.000 huishoudens te maken met geregistreerde problematische schulden, ongeveer 8,6 procent van alle huishoudens. Hoewel na de coronaperiode een lichte daling zichtbaar is, blijft de groep met langdurige schulden groot.

Van problematische schulden is sprake wanneer huishoudens structureel niet aan financiële verplichtingen kunnen voldoen zonder ingrijpende hulp. Dit komt vaker voor bij lage inkomens, eenoudergezinnen, werklozen en arbeidsongeschikten, maar treft steeds vaker ook werkenden en jongvolwassenen, waaronder zelfstandigen.

De cijfers betreffen alleen geregistreerde schulden en onderschatten daarmee de omvang van het probleem. Daarnaast is er een groep met beginnende of niet geregistreerde schulden. Toegang tot schuldhulpverlening verschilt per gemeente en wordt soms belemmerd door procedures en wachttijden, waardoor mensen vaak pas laat hulp zoeken.

Problematische schulden gaan veelal gepaard met langdurige stress en slechtere gezondheid, wat participatie en arbeidsdeelname belemmert en de sociale samenhang onder druk zet.

Eenzaamheid is een wijdverbreid probleem. In 2024 voelde circa 45 procent van de volwassenen zich enigszins tot sterk eenzaam; ongeveer 10 procent voelde zich sterk eenzaam. Deze cijfers zijn de afgelopen jaren relatief stabiel gebleven.

Langdurige eenzaamheid heeft gevolgen voor zowel psychische als lichamelijke gezondheid, waaronder meer stress, depressieve klachten en een lager welzijn. Ook is er samenhang met een verhoogd risico op chronische gezondheidsproblemen. Sociale terugtrekking kan deze effecten versterken.

Er worden verschillende vormen van eenzaamheid onderscheiden. Emotionele eenzaamheid komt relatief vaak voor bij jongeren en jongvolwassenen; sociale eenzaamheid vaker bij volwassenen van middelbare leeftijd en ouderen. Oorzaken zijn divers en vaak samenhangend, zoals financiële zorgen, werkloosheid, mantelzorg, ingrijpende levensgebeurtenissen, ziekte en psychische problemen. Ook mensen met een migratieachtergrond en mensen in sociaal economisch kwetsbare posities lopen een verhoogd risico.

Overmatig alcoholgebruik blijft een belangrijk maatschappelijk probleem. In 2024 gebruikte circa 5,5 tot 6 procent van de volwassenen alcohol in overmatige mate en ongeveer 7 procent werd aangemerkt als zware drinker. Dit kan leiden tot afhankelijkheid, gezondheidsproblemen en sociale gevolgen zoals overlast of agressie. Jongvolwassenen zijn hierbij relatief kwetsbaar.

Ook het gebruik van drugs zoals cannabis, ecstasy en cocaïne blijft wijdverbreid. Ongeveer 10 procent van de volwassenen gebruikte in 2024 minimaal één keer drugs. Daarnaast vormt langdurig gebruik van verslavende medicijnen, zoals slaap  en kalmeringsmiddelen en opioïden, een belangrijk aandachtspunt. Dit verhoogt het risico op afhankelijkheid en vraagt vaak om gespecialiseerde ondersteuning.

De fragmentatie in de samenleving zet door. Politieke verhoudingen zijn versnipperd en beleid en uitvoering verkokerd, waardoor samenhang vaak ontbreekt. Tegelijkertijd ervaren veel mensen een opeenstapeling van onzekerheden, onder meer door internationale spanningen, economische zorgen en stijgende kosten van levensonderhoud.

Digitalisering en kunstmatige intelligentie veranderen de samenleving snel. Hoewel dit kansen biedt, ervaren veel mensen onzekerheid over werk en inkomen en moeite om hun weg te vinden in steeds complexere systemen. Niet iedereen voelt zich gezien of gehoord in digitale dienstverlening.

Daarnaast is er weinig ruimte voor het besef dat maatschappelijke vraagstukken complex zijn en geen eenvoudige oplossingen kennen. De reflex naar extra regels en controle vergroot soms de afstand tussen systeem en mens. Zorgen over klimaat en duurzaamheid blijven groot, terwijl niet iedereen de kosten kan dragen. Vergrijzing en arbeidsmarktkrapte zorgen voor blijvende druk op zorg en bestaanszekerheid.

De afgelopen jaren is een verschuiving zichtbaar van zorg naar welzijn, met meer nadruk op ondersteuning in het dagelijks leven, zelfredzaamheid en sociale netwerken. Buurtgericht werken en community building spelen daarin een grotere rol, maar deze beweging bereikt niet iedereen.

Mensen met meervoudige en langdurige problematiek vinden lastig passende ondersteuning. De druk op de ambulante zorg neemt toe door personeelstekorten en groeiende zorgvraag. Wachttijden lopen op en de werkdruk blijft hoog. De verschuiving naar zorg in de thuissituatie versterkt deze knelpunten.

Daarnaast zijn indicaties en financiering vaak ingericht langs afzonderlijke wettelijke lijnen, die onvoldoende aansluiten bij samenhangende ondersteuning. Dit wordt versterkt door andere knelpunten, zoals het tekort aan betaalbare woningen, beperkte toegang tot schuldhulp en het verdwijnen van sociale werkplekken. Van mensen wordt steeds meer zelfredzaamheid verwacht, terwijl niet iedereen over het daarvoor benodigde netwerk beschikt.

Lokale verbanden vormen een belangrijk fundament onder maatschappelijke betrokkenheid. In 2024 gaf circa 50 procent van de bevolking van 15 jaar en ouder aan zich minstens één keer per jaar als vrijwilliger te hebben ingezet. Hoger opgeleiden verrichten vaker vrijwilligerswerk; jongvolwassenen zijn relatief minder actief. Gemiddeld besteden vrijwilligers ongeveer vier uur per week aan hun inzet, met name bij sportverenigingen, buurtinitiatieven, scholen en levensbeschouwelijke organisaties. Vrijwilligerswerk in de sociale hulpverlening is minder omvangrijk, maar neemt wel geleidelijk toe.

Nederland ontwikkelt zich verder tot een postchristelijke samenleving. Kerk en geloof spelen voor veel mensen geen vanzelfsprekende rol meer. Kerkbezoek en verbondenheid met geloofsgemeenschappen nemen af, vooral onder jongere generaties.

Zingeving krijgt vaker een persoonlijke invulling, los van kerkelijke instituties. Voor kerkelijk betrokken mensen blijven kerken belangrijke plaatsen van geloof, ontmoeting en praktische inzet, zoals vrijwilligerswerk in de buurt. Voor veel anderen zijn deze vormen van geloof en gemeenschap echter minder herkenbaar of relevant.

Klimaatverandering heeft grote gevolgen voor mens en milieu. Veel Nederlanders maken zich zorgen over de impact, terwijl opvattingen over het klimaatbeleid uiteenlopen. De transitie naar een duurzame energievoorziening en een grotendeels klimaatneutrale samenleving is ingezet.

Tegelijkertijd neemt de wereldwijde vraag naar grondstoffen toe. Met name de productie en consumptie van kleding leggen grote druk op milieu en grondstofvoorraden. Klimaatverandering vergroot wereldwijd de druk op bestaanszekerheid, waardoor mensen hun middelen van bestaan kunnen verliezen.

Om deze druk te verminderen wordt ingezet op een circulaire economie met meer hergebruik en langere productlevensduur. Kringloop  en hergebruikinitiatieven dragen hieraan bij, maar laten ook zien dat de transitie complex en kostbaar is.

Ontwikkelingssamenwerking is gericht op het terugdringen van armoede en ongelijkheid, maar staat onder druk. Wereldwijd leven circa 700 miljoen mensen in extreme armoede en zijn meer dan 120 miljoen mensen op de vlucht voor conflict en geweld.

In Nederland is de invulling van ontwikkelingssamenwerking in beweging. In eerdere beleidsvoornemens is gesproken over herziening van budgetten en samenwerking met maatschappelijke organisaties. Hoe deze veranderingen verder vorm krijgen, zal de komende periode duidelijk worden, terwijl de mondiale uitdagingen onverminderd groot blijven.

Nederlanders blijven zich inzetten voor maatschappelijke doelen, maar het geefgedrag staat onder druk. In 2022 gaven Nederlanders circa 5,3 miljard euro aan goede doelen, goed voor 0,62 procent van het BBP, het laagste niveau in ten minste tien jaar.

Ongeveer twee derde van de huishoudens doneert wel eens, waarbij middeninkomens relatief de grootste bijdrage leveren. Tegelijkertijd is het aantal maatschappelijke en goede doeleninitiatieven toegenomen, mede door de groei van kleinschalige en lokale organisaties.

Bij bedrijven is een verschuiving zichtbaar van financiële steun naar inzet van tijd, kennis en goederen, bijvoorbeeld via werknemersvrijwilligerswerk. Daarmee verandert niet alleen de omvang, maar ook de vorm van maatschappelijke betrokkenheid.

De professionele hulp van Stichting Leger des Heils Welzijns- en Gezondheidszorg en Stichting Leger des Heils Jeugdbescherming & Reclassering wordt grotendeels betaald door de overheid (via Wmo, Wlz, Jeugdwet, Justitie, Zorgverzekeringswet, en gemeentelijke en provinciale subsidies). Deze hulp richt zich op mensen die vastgelopen zijn in het leven, nergens meer bij horen en geen aansluiting meer vinden bij een ‘goede’ groep. Het biedt noodzakelijke basisvoorwaarden voor een menswaardig bestaan en helpt problemen op te lossen.

Tegelijkertijd confronteert de setting van formele, gecontracteerde en gesubsidieerde hulp- en zorgverlening en de vaak zeer complexe problematiek van ‘mensen zonder helper’ het Leger des Heils met grenzen om onvoorwaardelijk te (kunnen) helpen.

We doen ons werk in een samenleving waar het leven voor veel mensen moeilijker is geworden. Zowel in welvaart als welbevinden kunnen verschillen en ongelijkheid snel toenemen. Ook wordt voor veel mensen deelname aan het maatschappelijke leven lastiger. Het Leger des Heils is er in het bijzonder voor mensen zonder helper: jongeren, volwassenen en gezinnen die in onzekerheid leven en kampen met armoede, eenzaamheid, schulden, verslaving, dak- en thuisloosheid, lichamelijke en psychische problemen, geestelijke nood, werkloosheid en een gebrek aan sociale verbinding. Sommige komen door hun kwetsbare situatie in aanraking met Justitie of lopen dat risico.

De Move of Hope markeert een heroriëntatie op de kern van het Leger des Heils als beweging van geloof, hoop en liefde in de samenleving. Deze beweging komt voort uit zowel maatschappelijke ontwikkelingen als uit de overtuiging dat mensen tot hun recht komen in relatie tot anderen en in verbinding met wat hun leven betekenis geeft. Vanuit ons geloof in God en de opdracht om onze naaste lief te hebben, zoeken wij naar manieren om dit in de praktijk te brengen. In reactie op toenemende ongelijkheid, druk op het zorgstelsel en groeiende bestaansonzekerheid zullen wij ons de komende jaren nadrukkelijk richten op het versterken van gemeenschappen. We zullen investeren in netwerken in de buurt en in laagdrempelige ontmoetingsplekken, met bijzondere aandacht voor mensen in kwetsbare posities.

De Move of Hope vraagt om een hernieuwde benadering van de manier van werken. De beweging zal zich verder ontwikkelen van ‘zorgen voor’ naar ‘zorgen dat’, waarbij professionals, ervaringsdeskundigen, vrijwilligers, leden en buurtbewoners meer in samenhang zullen opereren. Onze inzet zal verder verschuiven naar preventie, ambulant werken en ondersteuning in de directe leefomgeving.

Als ‘One Army’ zullen we de samenwerking tussen de verschillende entiteiten verder versterken, binnen ieders verantwoordelijkheden en kaders. Tegelijkertijd zullen we verkennen hoe de inrichting van de organisatie kan blijven aansluiten bij deze ontwikkeling.

Een groeiend aantal mensen leeft in armoede en komt in een sociaal isolement terecht. Het zorglandschap is voor hen te ingewikkeld en ze vinden daarin vaak hun weg niet. Daardoor nemen fysieke, mentale en sociale problemen en de bestaansonzekerheid toe. Het Leger des Heils zal blijven streven naar, en werken aan, een duurzaam toekomstperspectief, waarin mensen niet langer in hun bestaanszekerheid worden bedreigd.

Bijzondere aandachtsgroepen worden steeds vaker in de wijk gehuisvest en minder vanzelfsprekend binnen de muren van zorg- en opvanginstellingen. De maatschappelijke opvang zal zoveel mogelijk worden getransformeerd naar ‘gewoon wonen’. Om terugval te voorkomen zal een sterke sociale basis van essentieel belang zijn, evenals de inzet van ervaringsdeskundigen en het bevorderen van participatie, zodat mensen zich gezien, erkend en gewaardeerd voelen.

Ieder mens heeft mensen nodig die naar je omzien en op wie je kunt terugvallen. Relaties zijn cruciaal in het herstel van het gebroken hart en stukgelopen levens, maar voor deelnemers van het Leger des Heils is dit vaak niet vanzelfsprekend. In het verlengde van de Move of Hope zullen we daarom inzetten op het versterken van duurzame sociale netwerken rondom deelnemers, samen met buurtbewoners en lokale organisaties.

Het versterken van gemeenschappen zal een belangrijk uitgangspunt blijven in ons handelen. Door samen te werken met kerken, welzijnsorganisaties en andere lokale partners zullen we bijdragen aan buurten waarin mensen naar elkaar omzien. Daarbij blijft het van belang dat mensen niet alleen ondersteuning ontvangen, maar ook zelf, waar mogelijk, bijdragen aan hun omgeving.

Binnen de Move of Hope zal het Leger des Heils stevig blijven inzetten op present en actief zijn in de buurt. Daarbij zullen we aansluiten bij wat er al gebeurt en bij wat in buurten nodig is. Gastvrijheid en toegankelijkheid blijven vooropstaan. Belangrijke aandachtsgebieden zijn vrije tijd, sociale verbinding, zingeving en het aangaan of herstellen van relaties. We blijven kiezen voor kleinschalige en laagdrempelige vormen van aanwezigheid, waarbij vrijwilligers en ervaringsdeskundigen een steeds grotere rol zullen spelen. In deze context is er ook ruimte om, op een toegankelijke en passende manier, stil te staan bij vragen rond betekenis, geloof en levensrichting, voor wie daar behoefte aan heeft.

Het Leger des Heils wil de komende jaren het aantal geloofsgemeenschappen uitbreiden. Deze gemeenschappen zullen steeds meer functioneren als ontmoetingsplekken in de wijk. Het aantal daaraan verbonden buurtgerichte activiteiten, zoals buurthuiskamers, scouting, kledingwinkels en vrijetijdsactiviteiten, zal worden uitgebreid. De geloofsgemeenschappen zullen zich richten op zowel gelovigen als op mensen die een plek zoeken om van betekenis te zijn voor een ander. Daarbij blijft ruimte voor ontmoeting, ondersteuning en zingeving, evenals voor persoonlijke groei in geloof.

Het Leger des Heils zamelt al jaren gebruikt textiel in om doelen voor mens en milieu te realiseren. Het verlengen van de levensduur van kledingstukken vermindert de CO2-, water- en afvalimpact van de kledingindustrie. De tweedehandskledingwinkels van het Leger des Heils blijven belangrijk in het verminderen van de milieudruk van textiel en bieden daarnaast betaalbare kledingopties voor mensen met een smalle beurs.

Belangrijk voor de komende jaren is de UPV Textiel (Uitgebreide Producenten Verantwoordelijkheid). Voor de komende jaren heeft Leger des Heils ReShare een overeenkomst met Stichting UPV Textiel gesloten voor vergoedingen voor inzamel-, opschoon- en sorteeractiviteiten. Zonder UPV-vergoedingen zou de inzameling en verwerking via gemeentelijke contracten financieel niet haalbaar zijn.

Klimaatverandering en bevolkingsgroei vergroten de kwetsbaarheid voor natuurgeweld en door mensen veroorzaakt leed. Het Leger des Heils in Nederland is onderdeel van een internationale organisatie in meer dan 130 landen. De afdeling Internationale Ontwikkeling en Samenwerking zal zich blijven richten op noodhulp, onderwijs, gezondheidszorg, water en inkomensontwikkeling. Ook zal meer worden ingezet op het tegengaan van mensenhandel.

Het Leger des Heils zal zich blijven inzetten tegen onrecht en uitsluiting. Wij zullen deelnemen aan het maatschappelijk debat, lobby voeren en laten zien hoe het anders kan. We blijven pleiten voor betaalbare huisvesting, hervormingen in de jeugdzorg en een aanpak van bestaansonzekerheid. Daarnaast blijven we ons inzetten voor de opvang van ontheemden en mensen zonder verblijfsrecht. Ook zullen we in staat blijven om bij crises snel op te schalen voor het bieden van praktische en pastorale hulp.

Niet al het werk van het Leger des Heils kan worden gefinancierd vanuit overheidsgeld. Juist in het licht van de Move of Hope, waarin het versterken van gemeenschappen en het investeren in buurtgerichte initiatieven centraal staat, zal particuliere financiering onverminderd belangrijk blijven. Voor dit werk zijn we in belangrijke mate aangewezen op eigen fondsenwerving. De fondsenwervende kracht zal verder worden versterkt door bestaande activiteiten te intensiveren en nieuwe samenwerkingen aan te gaan met bedrijven, kerken, maatschappelijke organisaties en andere partners.