Symbolen

De crest

Een van de symbolen van het Leger is de Crest.

De stralende zonnefiguur verbeeldt het licht en vuur van de Heilige Geest. Het kruis is het verzoenend teken door Christus' sterven. De letter 'S' komt van het Engelse 'Salvation', dat 'redding' of 'heil' betekent. De twee zwaarden symboliseren de heilsstrijd. De zeven kogels vormen zeven heilswaarheden van het evangelie:

  1. De Bijbel wordt aanvaard als richtlijn voor Christelijk geloof en leven
  2. Geloof in één God, Vader, Zoon en Heilige Geest, drie personen in één God
  3. Geloof in Jezus Christus, waarachtig God en waarachtig mens
  4. Alle mensen zijn zondaars, aanvaarding van de erfzonde
  5. Jezus Christus is de Verzoener van de mensheid
  6. Bekering tot God, geloof in de Heer Jezus Christus en wedergeboorte door de Heilige Geest zijn nodig voor verlossing
  7. Geloof in het algemeen oordeel aan het einde van de wereld, eeuwige vreugde van de rechtvaardigen en eindeloze straf van de goddelozen.

De kroon is de gloriekroon die God beloofd heeft aan degenen die Hem trouw dienen.

De vlag

Wat is een leger zonder een vlag? Dat vond ook Willaim Booth, de stichter van het Leger des Heils. Al sinds de beginjaren van het Leger is de vlag in gebruik. Ieder korps (kerkelijke gemeente) heeft een eigen vlag, net als de meeste muziekkorpsen en zangkoren.

Iedere kleur van de vlag heeft een betekenis. Blauw staat vier de Reinheid van Jezus Christus, rood staat voor het bloed van Jezus Christus, Geel staat voor het vuur van de Heilige Geest. De tekst "Bloed en vuur" staat voor het bloed van Jezus Christus en het vuur van de Heilige Geest.
De vlag van het Leger des Heils gaat niet halfstok, als teken, dat Gods liefde zal zegevieren. In de Legerzaal moet de vlag altijd duidelijk zichtbaar zijn en moet ook worden meegenomen tijdens optredens op straat. De vlag wordt ook getoond bij de inzegening van jongsoldaten en heilssoldaten en bij huwelijken en uitvaarten van heilssoldaten.

Het schild

In 1880 zijn heilssoldaten van het Leger des Heils begonnen met het dragen van metalen broches. Later is het opgenomen in de richtlijnen voor officieren van het Leger om een uniform te dragen wat minimaal bestond uit het dragen van een rood schild zodat zij konden worden herkend als Leger des Heils.

Gedurende de eerste wereldoorlog werd het schild in gebruik genomen op slaapplaatsen van heilssoldaten die dienst deden in het reguliere leger. Een foto van zo'n slaapplaats met schild verscheen in "The War Cry" op 25 december 1915 in het artikel 'Homes and Huts for Soldiers and Sailors'. Het schild van het Leger des Heils was inmiddels het bekendste en prominentste logo in de militaire trainingskampen. Niet alleen in Engeland, maar overal waar het Engelse leger gestationeerd was. Het schild bestond uit een ijzeren plaat met een bloedrode achtergrond, verwijzend naar het bloed van Jezus Christus die voor ons aan het kruis van Golgotha is gestorven.

Omdat het schild inmiddels zo veel naamsbekendheid had verworven en zo was gekoppeld aan het Leger des Heils, is na de eerste wereldoorlog besloten om het schild als internationaal symbool van het Leger des Heils te gebruiken. Het schild staat voor de beschermende functie die het Leger des Heils heeft voor de mens in nood.