Overdenking

In het plaatselijke kerkblad van korps Apeldoorn staat altijd een overdenking, geschreven door één van de leden. De boodschap van deze overdenking delen we graag met iedereen die onze website bezoekt.

Levend Water

Envoy Marja van den Ham

 "Gods liefde heeft mij aangeraakt, mijn hart en ziel omhuld." De eerste woorden van een lied uit Vreugde & Vrede, waarvan de titel is "Zijn aanraking".

Bij de ontmoetingen die Jezus heeft met mensen in de Bijbel, worden mensen aangeraakt. Ze hebben allemaal iets unieks én vertellen een boodschap. De ontmoetingen laten zien wie Hij is, wat er gebeurt wanneer je je hart opent voor Zijn liefdevolle aanraking. Het verhaal over de Samaritaanse vrouw in Johannes 4 gaat over zo'n ontmoeting. Een ontmoeting met Jezus die om meerdere redenen bijzonder is. Allereerst betreft het hier een vrouw van Samaritaanse afkomst. Iets wat in de tijd van Jezus niet gebruikelijk was, omdat Joden elk contact met de Samaritanen vermeden. Ze maakten zelfs een omweg om maar niet door Samaria te hoeven gaan. Jezus doet dat niet. Hij neemt de kortste weg van het zuiden naar het noorden. Wat betekende dat Hij door Samaria moest reizen. Op de levensstijl van de vrouw kun je van alles aanmerken. En toch… toch zoekt Jezus het contact met haar.

Water

De ontmoeting begint met een vraag om water. Deze eenvoudige vraag is het begin van een gesprek. Jezus wacht daarbij niet tot de vrouw zelf begint, maar Hij begint zelf een praatje met haar te maken over dagelijkse dingen. Zoals wij een praatje maken over het weer, vraagt Hij aan de vrouw om water. Hij sluit aan bij de omstandigheden van de vrouw en zoekt op een natuurlijke manier contact met haar om Zijn boodschap te vertellen. De vraag die Jezus stelt lokt een tegenvraag uit van de vrouw. Ze vraagt Jezus: "Hoe kunt u, als Jood, mij om drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse!" Jezus gaat niet direct op haar vraag in, maar maakt van de gelegenheid gebruik om haar te vertellen over het Levende water. Hij gaat daarmee naar de kern van wat Hij wil vertellen en wekt bij de vrouw nieuwsgierigheid op. Met het water als onderwerp sluit Hij aan bij wat voor haar bekend is. Water dat zij elke dag weer uit de put haalde. Jezus beantwoordt haar nieuwsgierigheid door tegen de vrouw te zeggen dat "Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen, maar wie het water drinkt dat ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft."  Het gesprek wordt vervolgd. Jezus vraagt de vrouw naar haar levensstijl, waarop zij een eerlijk antwoord geeft. Uiteindelijk wordt het voor de vrouw duidelijk dat ze niet zomaar met iemand in gesprek is, maar met de Messias. De vrouw is daar zo vol van dat, wanneer ze teruggaat naar de plaats waar ze vandaan komt, ze anderen uitnodigt om mee te gaan naar Jezus. Ze getuigt van de ontmoeting die ze met Hem heeft gehad.  

Ontmoeting

Zomaar een ontmoeting, midden op de dag… Het resultaat lezen we ook in Johannes 4: "In die stad kwamen veel Samaritanen tot geloof in hem door het getuigenis van de vrouw" en "Nog veel meer mensen kwamen tot geloof door wat Hij (Jezus) zei." (Johannes 4:39,41). Jezus had niet zozeer het water nodig om Zijn dorst te lessen, maar zocht de ontmoeting met een opgedroogde ziel die naar het Levende water snakte. Hij wilde door een liefdevolle ontmoeting met haar, haar hart openen. Door deze ontmoeting wordt de vrouw door de liefde die Jezus uitstraalt, in die liefde aangeraakt.   Een ontmoeting, zoals wij elke dag mensen ontmoeten. En in die ontmoetingen mogen wij iets laten zien en/of vertellen over het wonder van Gods liefde voor ons mensen. Hét wonder, "Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16).  

Een wonder, ja, een wonder! Gods Geest raakte ons aan. Nu kennen wij voortaan door Zijn liefde de zin van ons bestaan. (V&V 113)    

Samaritaanse-vrouw website