Geschiedenis Amsterdam Staff Band

Op 31 mei 1910 vond in het Moederkorps door commandant Ridsdel de installatie van dit uit 17 personen bestaande stafmuziekkorps plaats. De kapelmeester was ensign (een verouderde rang) J.P. Rawie. Het eerste korps buiten Amsterdam dat werd bezocht, was Enkhuizen. Na een jaar was het muziekkorps in 250 plaatsen geweest en hadden daar ongeveer 450 bijeenkomsten gehouden, naast de vele openluchtdiensten op markten, pleinen en in straten. Een zinsnede uit het programma luidde: ‘Wij doen dit om mensen te trekken door de klanken van muziek en zang tot de nog heerlijker klank van het evangelie van Jezus Christus.’

Toch werd dit muziekkorps na 14 maanden opgeheven en de redenen liggen voor de hand: gebrek aan tijd en geld. De mannen van het muziekkorps waren in dienst van het Leger en moesten zelf voor de financiën zorgen. Overigens zijn vanuit die periode prachtige getuigenissen opgeschreven, zoals van een dame die aan kapelmeester Rawie schreef: ‘Ter gelegenheid van het bezoek van uw muziekkorps heb ik mijn Heer en Heiland gevonden.’

Na de Tweede Wereldoorlog, toen het tijdens de oorlog verboden Leger des Heils weer op alle fronten aan zijn wederopbouw begon, werd er opnieuw gestart met de vorming van een Nationaal Muziekkorps. Op 22 april 1948 vond de installatie hiervan plaats door commandant Durman. Bernard Verkaaik werd kapelmeester, kapitein Theo Krommenhoek de onderkapelmeester.

Het muziekkorps bestond uit officieren en employés van het Nationaal Hoofdkwartier en enkele geselecteerde kapelmeesters en muzikanten vanuit het hele land. De repetities werden gehouden in het Hoofdkwartier aan de Prins Hendrikkade in Amsterdam. Een niet meer gebruikte keuken onder het gebouw was de repetitieruimte. Het niveau werd behoorlijk opgevoerd en er kwamen uitnodigingen uit Engeland, Zweden, Amerika en Canada, terwijl er uiteraard eens per maand een weekend in een korps werd doorgebracht. In de Nederlandse pers trof men veel waarderende recensies aan, maar ook kritiek van musici die niet warm liepen voor brassband muziek en de Nederlandse vertolking daarvan verre van geslaagd vonden.

Het muzikale niveau van de Stafband is in de loop der jaren is toegenomen. De leden zijn stuk voor stuk bekwame muzikanten en een aantal heeft naast hun muzikantschap muziek gestudeerd of doen dit nog. Het voornaamste doel daarbij blijft om als waardig heilssoldaat ‘het beste voor het hoogste te geven’, op het gebied van de verkondiging van het evangelie en eerbetoon aan God. Het enthousiasme en de onderlinge betrokkenheid zijn groot. Dit komt onderandere tot uitdrukking in de stelling “Eens een stafmuzikant altijd een stafmuzikant”. De ASB heeft een belangrijke voorbeeldfunctie voor andere muziekkorpsen in Nederland op het gebied van muzikaliteit en heilssoldatisme.

Naast de wekelijkse repetitieavond brengt het muziekkorps eens per maand een weekend door in een korps, met een concert en/of deelname aan bijvoorbeeld interkerkelijke activiteiten. De ASB heeft regelmatig uitnodigingen ontvangen voor een tournee of deelname aan een specifieke Leger des Heils gebeurtenis, zoals het Bandmaster’s Councils’ Festival in the Royal Albert Hall te Londen (1988) of de opening van het Leger des Heils in Tsjechië (Praag 1991). Als bijzondere belevenis noemen de muzikanten graag de tournees naar Schotland, Engeland en Noord-Ierland (1993), waarbij ze een mars hielden door de binnenstad van Belfast onder begeleiding van gewapende militairen.

Ook bij landelijke evenementen zoals het Voorjaars Festival ontbreekt de Staff Band niet, terwijl er tevens vaak medewerking wordt verleend aan radio- en televisie-uitzendingen. Er zijn, naast een groot aantal LP’s, veel verschillende CD’s verschenen.