In mooie woorden kun je niet wonen
Dakloosheid in 2030 beëindigen: dat is het doel. Maar gaan we dat halen?
Nederland heeft zichzelf in het Nationaal Actieplan Dakloosheid de ambitie gesteld om dakloosheid in 2030 te beëindigen. Maar in de praktijk zien we steeds meer mensen zonder (t)huis. Mensen die nergens terechtkunnen, die van het kastje naar de straat worden gestuurd. Mensen die wachten op een woning die er niet is. Mensen die vastlopen in een systeem dat hen juist zou moeten helpen. Tegelijkertijd groeit de druk op de opvang, lopen wachtlijsten op en stokt de doorstroom. We moeten eerlijk de balans opmaken:
Den Haag moet nu keuzes maken
Dakloosheid is niet onvermijdelijk. We weten steeds beter wat werkt. We weten dat een eigen woning vaak het begin is van herstel. We weten dat voorkomen beter is dan opvangen. En we weten dat samenwerking tussen overheid, woningcorporaties, zorgorganisaties en maatschappelijke organisaties noodzakelijk is. Wat nu nodig is, zijn keuzes. Daarom roepen wij politiek Den Haag op om van dakloosheid een prioriteit te maken. Niet alleen in woorden, maar ook in beleid, uitvoering en investeringen.
Strijd met ons mee voor echte oplossingen
Prinsjesdag draait om plannen voor de toekomst. Maar voor mensen zonder (t)huis begint de toekomst met iets simpels: een plek om thuis te komen. Is er ook aan hen gedacht in deze toekomstplannen? Dakloosheid vraagt om actie. Van onszelf. Van woningcorporaties. Van maatschappelijke organisaties. En van politiek Den Haag.
