Jeugdbeschermer Martine: “Wij geven niemand op, we gaan altijd door."

Martine voelt zich thuis bij het Leger des Heils en ervaart veel vrijheid. De baan is afwisselend en ze merkt dat ze van grote betekenis kan zijn. “Ik kan niet alles tot een succes maken, maar er is zoveel mogelijk! Laatst sprak ik een moeder die ruim dertig jaar verslaafd is geweest en ze is nu al een paar jaar clean. Vanwege haar verslaving heeft ze niet voor haar kinderen kunnen zorgen. Maar nu kan ze wel zeggen: ‘Ik had nooit gedacht dat ik nog een goede relatie zou kunnen hebben met mijn dochters.’ Dat is voor iedereen winst.”  Martine ervaart het als een meerwaarde dat ze bij het Leger des Heils mag werken. “Wat betreft jeugdhulp zijn wij het eindstation. Wij geven niemand op, we gaan altijd door. Juist bij deze doelgroep vind ik dat heel belangrijk.”

Dat ze in haar werk onvermijdelijk te maken krijgt met weerstand ziet Martine als een uitdaging. Als jeugdbeschermer komt ze pas in de beeld als de rechter heeft bepaald dat er bescherming nodig is. “Ik werk dus binnen het ‘dwangkader’ en dat levert altijd weerstand op. Als je bij ons komt werken met het idee dat je alles tot een succes kunt maken, dan houd je het niet vol. Soms lukken dingen niet.” 

Empathisch zijn en sterk in je schoenen staan, zijn volgens Martine onmisbaar in dit werk. “Ik begrijp waardoor een onveilige thuissituatie kan ontstaan, maar de situatie moet voor de veiligheid van de kinderen veranderen. Daar moet ik vasthoudend in zijn en dat vraagt veel investering.” Het vinden van een gezamenlijk doel is daarin vaak de sleutel. Uiteindelijk zien ouders die niet mee willen werken vaak wel in dat er voor het kind verandering nodig is. “En dan merk ik opeens: ‘Hé, jij zat vorig jaar alleen maar te schelden en te tieren want niks was waar. En nu bel jij mij op voor advies’. Dat geeft voldoening!”