Welkom van de kadetten van de cursus ‘Getuigen van Heiligheid’

Vier dit Feest mee! Het welkom van de kadetten vindt dit jaar op vrijdag 3 september 2021 plaats in 't Klankbord in Almere. Op deze dag zullen kadetten uit Nederland en kadetten uit Tsjechië worden welkom geheten als kadetten van de cursus ‘Getuigen van Heiligheid’.

Praktische informatie

De dienst zal alleen via livestream te volgen zijn. Nadere informatie en de link volgen in een later stadium op deze website.

I.v.m. de huidige coronamaatregelen is aanwezigheid alleen mogelijk als u daarvoor persoonlijk bent uitgenodigd.

Aanvang dienst 19.30 uur.

De dienst staat onder leiding van commissioner Hannelise Tvedt en kolonels Donna en Stuart Evans.

Maak kennis met onze kadetten; de Getuigen van Heiligheid

Acht kadetten (heilssoldaten die officier bij het Leger des Heils willen worden) starten op 3 september 2021 met hun opleiding. De acht (waaronder vier uit Nederland) starten vanaf dat moment met hun cursus ‘Getuigen van Heiligheid’ in een speciale welkomstdienst in Almere.

Graag stellen we de vier Nederlandse kadetten hieronder aan u voor door middel van de door henzelf geschreven getuigenissen. De officieren in opleiding zullen één dag in de week les krijgen in Leger des Heils-vakken en daarnaast een deeltijdstudie ‘Associate Degree Pastoraal werk’ of ‘Bachelor Theologie’ doen aan de Christelijke Hogeschool in Ede. Ook lopen ze stage in een van de korpsen in Nederland.

Het is geweldig om te zien dat deze acht mensen gehoor geven aan Gods roeping in hun leven. Zij kunnen uw gebed daar natuurlijk goed bij gebruiken!

Even voorstellen: Gert Bos, korps kampen

Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en heb van daaruit ook mijn christelijke normen en waarden meegekregen. Ik ging ook trouw met mijn ouders mee naar de kerk. Hoewel ik altijd wel geloofde dat er een God zou bestaan, voelde ik er niet echt iets bij. Maar toen ik het Leger des Heils in Kampen ging bezoeken, voelde ik me voor het eerst echt “gezien". Toen ik in het Leger des Heils kwam werd ik persoonlijk uitgenodigd voor activiteiten en voor avondsamenkomsten. Dat heeft mijn beleving erg beïnvloed. Ik ging me meer interesseren in het geloof en met name de beleving daarvan. Tijdens een samenkomst op een zondagavond, werd het gevoel van onrust in mij zo sterk, het gevoel dat ik een keuze moest maken, voor of tegen God, dat ik naar voren ben gegaan. Ik ben toen neergeknield bij de heiligingstafel en heb gezegd: Heer als U er bent, als U er ook voor mij wilt zijn. Hier ben ik. Op dat moment kwam er zo’n enorme rust over mij. Een rust die niet te beschrijven valt, maar waardoor ik zeker wist: God is er, ook voor mij.

Vanaf het moment van mijn bekering ben ik mij meer in de Bijbel gaan verdiepen. Ben ik ook meer betrokken geraakt bij activiteiten. Maar bovenal was er bij mij die ommekeer. Niet meer alles alleen doen, maar in gebed ook God om hulp, om raad vragen. En dat valt niet altijd mee. Ook ik heb momenten meegemaakt dat ik verflauwde. Dat ik het lezen van de Bijbel uitstelde. Soms een gebed oversloeg. Maar door de jaren heen heb ik heel duidelijk Gods hand in mijn leven ervaren. Op diverse momenten werd ik “stil gezet” en er weer bij bepaald wat echt belangrijk is. Dan mocht ik weer mijn knieën buigen om weer die rust, dat vertrouwen in Hem te ontvangen. Al jaren lang ben ik op zoek naar wat God van mij vraagt. Vanuit die roeping heb ik binnen korps Kampen al diverse functies vervult, maar steeds heb ik het gevoel dat Hij meer van mij vraagt. Telkens weer drukte ik dat gevoel weg, maar tijdens het Place to Be weekend in 2019 kwam dat gevoel sterker dan ooit naar voren. Ben ik weer intensiever gaan nadenken over Zijn rol in mijn leven. Hoe geef ik Hem meer ruimte. Hoe kan ik Hem beter dienen. Dat gevoel laat me niet meer los en ik denk dat het tijd is om nu ook echt te zeggen: Hier ben ik Heer. Wijs mij Uw weg. Ik zie het officiersschap als een volledige overgave. Een rol waarin ik fulltime Hem dienen mag en door Zijn kracht ook mijn medemens. Van waarde zijn en Zijn liefde doorgeven in woord en in daad.

Even voorstellen: Collin Koenen, korps Goes

Het is een tijdje geleden dat ik voor het eerst Gods roepstem heb ervaren.

Ik was een jaar of 17 toen we met de korpskadetten in het kader van verdieping en verbreding naar een kerk gingen in een nabijgelegen dorpje.

De voorganger liep langs de rij en stopte ineens bij mij op het moment dat ik me afvroeg wat doe ik hier, wat moet ik doen en niet alleen nu maar ook in de toekomst. Hij legde zijn hand op mijn schouder en er ging een bijzondere warmte van uit en hij keek me aan zei: “God heeft een plan met jou, ik weet niet wat het precies zal zijn maar je zal leiding gaan geven”. De voorganger liep verder en ik heb er verder niet bij stilgestaan of aandacht aan gegeven.  Verder gegaan, studeren en werken en ondertussen volop bezig in het Leger met werkelijk bijna alles wat je kunt bedenken en de boodschap gelaten voor wat het is en niet meer aan gedacht.

Af en toe kwam die dienst nog eens terug in mijn gedachte maar ik parkeerde deze meteen weer. Tot een aantal jaren geleden bij een zangersweekend er weer duidelijk tot me gesproken werd en de boodschap helder tot me kwam “’ Collin, het wordt tijd, luister”. Maar ik legde de boodschap weer naast me neer en onder het mom van ‘het zal best’.  Het bleef knagen en kwam meer en meer naar de voorgrond maar toch had ik nog weerstand.

Tot op een gegeven moment dat ik de roep weer kreeg en ik er echt niet meer om heen kon, dit keer tijdens de samenkomst van een stafkoorweekend en mijn vrouw thuis, op bijna 350 km afstand, in een gezinsdienst aanwezig was. We kregen exact dezelfde boodschap op het hetzelfde moment:  “Sta nu op en volg Mij”.

We hebben nagedacht en er vooral over gebeden over hoe en wat. We zijn ons gaan oriënteren op het officierschap. Tijdens de oriëntatiefase bleek het daadwerkelijk te gaan om officierschap. We hebben “ja” gezegd en gaan nu aan de slag met de opleiding.

Het heeft “even” geduurd maar uiteindelijk kun je er niet om heen en ik ga de uitdaging van het officierschap aan.

Mensen hebben vaak uitspraken die bij hen passen en een van de uitspraken die bij mij horen is een uitspraak van luitenant-kolonel Bosshardt:

                                              “God dienen is mensen dienen, mensen dienen is God dienen”

Daar ga ik in vertrouwen voor.

Even voorstellen: Mariska Koenen-Plieger, korps Goes

“Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt; als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus. Hem komt de heerlijkheid en de kracht toe, tot in alle eeuwigheid. Amen.” (1 Petrus 4:11)

Hoe bijzonder is het om te mogen getuigen van onze Heilige God! Hoe mooi is het dat ik mag zeggen dat ik een getuigen van Heiligheid ben. Dat ik mag getuigen en dienen uit de kracht die God mij geeft.

Vanaf mijn geboorte ben ik een kind van God. Mijn ouders hebben mij als baby in de kerk laten dopen. Ik weet dat ik daarmee aangenomen ben als Zijn kind. Als dertien jarig meisje mocht ik voor het eerst tijdens het kerstfeest van de zondagsschool het kerstverhaal vertellen aan een volle kerk. Op het moment dat ik daar voorin de kerk stond, lijken de woorden als vanzelf uit mijn mond te komen. Wat ik toen als jong meisje nog niet besefte, maar nu des te meer: Het was de Geest die mij de woorden gaf. God heeft mij als dertien jarig meisje gebruikt om zijn evangelie door te geven! Voor het eerst raakte het mij heel diep en ik wist: ik ben een kind van God. Dit was ook het moment dat ik mijn leven aan Jezus heb gegeven.

Er is veel gebeurd in mijn leven, ook is er een periode dat ik God even helemaal kwijt ben geweest.
Het mooiste keerpunt in mijn leven is als ik Collin, mijn man, leer kennen. Hierin hebben wij beide zo de hand van God ervaren. We hebben Hem zo dichtbij mogen voelen. God spreekt op dat moment zo diep in mijn hart. Als we kort na onze ontmoeting samen naar de kerk gaan, wordt ik geraakt door de volgende woorden: “God laat niet los het werk Zijn handen begonnen is”. Ik besef me op dat moment: ik had God los gelaten, maar God heeft mij nooit losgelaten. Hij is er al die tijd geweest.

Samen ervaren Collin en ik de roeping van God om ons in te zetten voor Zijn Koninkrijk. Los van elkaar krijgen we op het zelfde moment dezelfde boodschap: “Sta nu op en volg mij”. Na veel gebed en zoeken wat de weg is die God met ons wil gaan, hebben we “ja” gezegd tegen het officierschap. Ik merk dat mijn keuzes, mijn alles wat ik doe steeds meer op God geënt zijn. Dat ik steeds meer en meer ga toetsen aan hoe Jezus iets zou doen. Het gaat niet om wat ik wil, maar wat Hij wil.

Door de keuze voor het officierschap wil ik alles geven. Ik wil mijn leven in de hand van God leggen in vol vertrouwen dat Hij mij kan en zal gebruiken in Zijn Koninkrijk. Dat ik mag getuigen en dienen, zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus. Dat ik mag getuigen van Zijn Heiligheid. Hem komt de heerlijkheid en kracht toe, tot in eeuwigheid!