‘De enige die normaal is hier’

Interview met Bob

Bob (56) kwam vanuit de gevangenis naar De Heem. Na een bedrijfsongeval dat zijn enkel verbrijzelde, werd de metaalarbeider beveiliger in een coffeeshop, hartstikke leuk werk. ‘Als er stampij kwam, moest ik ze eruit donderen. Dealen deed ik niet, ik wist best dat dat verkeerd zou aflopen. Maar als er dan eens iemand aan de deur kwam… Ze hielden me gewoon met camera’s in de gaten. Op een dag stapten er twee meisjes uit een auto. Ze waren 16 jaar en op die leeftijd mag je ze geen drugs geven. Mogen die wel autorijden dan, zei ik nog tegen de politie.’
 
Ik ben gewoon genaaid
‘In de gevangenis was ineens mijn geld op, de huur kon niet worden betaald. Ik stond al zeventien jaar onder bewindvoering, ik ben dus gewoon genaaid. Al m’n spullen hebben ze verbrand. Toen ik na een jaar uit de gevangenis kwam, stond ik op straat. Ik mocht beschermd gaan wonen in Epe, maar omdat ik een ambtenaar in functie bedreigde, ging dat niet door. Als ik je tegenkom, ruk ik je kop eraf, had ik gezegd. Ik ben nog steeds boos op die man, en ook op de rechter. Die heb ik twee keer ‘paardenlul’ genoemd omdat hij me zat uit te dagen. Adhd’ers vertellen altijd de waarheid. Daar moest ik ook weer voor voorkomen.’
 
Ik moet alles zelf oplossen
In De Heem is cabin nummer 7 Bobs hut, daar moeten ze niet meer aankomen. Hij wil graag naar een volgende plek, want hier wordt hij maar tot op zekere hoogte geholpen, vindt hij. ‘Ik kreeg 331 euro zak- en kleedgeld per maand, maar hoe moest ik weten dat je daar zelf je ziekenfonds van moet betalen? Dus binnen een jaar stond die bewindvoerder weer op de stoep. Ik ging van pissebed naar kakkebed en nog dieper. Ik moet alles zelf oplossen. Ik wil graag weer op m’n eigen. Als ik hier ergens een leeg boerderijtje tegenkom, kraak ik het zo. Ik heb me nu al zo lang aan de regels gehouden. Waarom naait iedereen me zo? Waarom blijven ze me maar straffen? Ik heb nog geen tien cent op de bank staan.’
 
Wel veel gezelligheid hier
Bob is in De Heem de tuinman. Soms neemt hij van de supermarkt een plantje mee voor op de bar. ‘Die vijver heb ik in twee maanden uitgegraven met een schep. Straks ga ik het gras maaien en ik ben chef over de afwas. Ik heb wel veel gezelligheid op De Heem, maar het ligt er net aan hoe mensen zich voelen. Er loopt van alles rond, borderline en schizofrenie. Ik voel me de enige die normaal is.


Aan m’n verslavingen heb ik wel twee miljoen uitgegeven, zeiden ze laatst. Amfetamine, cocaïne. Maar van dat laatste ben ik al dertien jaar volledig clean. Wiet mag ik hier roken om rustig te blijven. Anders heb ik helemáál geen leven! Ik moet het wel zelf kunnen betalen, en anders vraag ik het gewoon bij een ander. Dat loopt wel goed hier hoor.’