Het duurde überhaupt tijden voordat Sjaak* ons binnenliet. Zonder familie of netwerk leefde hij heel geïsoleerd. Hij wantrouwde alle hulpverleners. Ook van zijn eigen huisarts moest hij niets hebben. Niemand kwam binnen. Maar langzamerhand wist ons team zijn vertrouwen te winnen en zo kwamen we achter de voordeur. Daar signaleerden we al snel hoe slecht hij eraan toe was. Sjaak had voortdurend pijn. Die pijn ging gepaard met bloedingen. Ieder ander mens had al lang bij de dokter gezeten, maar Sjaak niet. Na heel veel vijven en zessen en ook nog zevens wisten we hem na maanden te verleiden om naar het ziekenhuis te gaan. Daar bleek dat hij een enorm kankergezwel had. Gelukkig kon hij behandeld worden. Maar hadden we zijn vertrouwen niet gewonnen dan was hij er vast aan bezweken. 

Een zorgmijder noem je zo iemand. Niet al onze cliënten in de wijkverpleging mijden zorg, maar bij sommigen start het contact letterlijk via de brievenbus. Onze cliënten accepteren geen hulp van de gewone wijkverpleging: ze hebben vaak een combinatie van problemen op het gebied van psychiatrie en verslaving, een hele rugzak uit hun verleden. Het vergt soms veel overtuigingskracht voordat je überhaupt hun benen mag zwachtelen, wondzorg mag doen of dat cliënten medicijnen van je accepteren. Gedrag kan ingewikkeld, onvoorspelbaar en soms heel heftig zijn of juist agressief. Je moet ertegen kunnen dat je uitgescholden wordt, of dat een cliënt je probeert uit te spelen. Het helpt dan om iemands gedrag te scheiden van de persoon. Kan ik als wijkverzorgende een manier vinden om juist met dat probleemgedrag om te gaan, door neutraal en rustig te blijven en te vertellen wat iets met je doet? Juist daarom zijn wij er. 

Wat me motiveert is de wil om steeds weer iets voor een ander te betekenen. We geven niet snel op, zijn beschikbaar om te helpen en willen betrouwbaar zijn door (zo veel mogelijk) op vaste momenten terug te komen. Niet zelden brengen we iemands situatie ook bij God door te bidden.

Met collega’s praten we erover wat helpend kan zijn en wat niet. Ik leer daar veel van. Als het dan bijvoorbeeld lukt om iemand als Sjaak zover te krijgen om naar het ziekenhuis te zijn, zijn we echt trots op elkaar. Daar doen we het voor!

Bas
Bas is wijkverzorgende en werkt in de wijkverpleging bij het Leger des Heils 

*In het kader van de privacy van deze cliënt gebruiken wij niet zijn echte naam.