Het is 10 uur als er een jonge vrouw binnenloopt in de woonkamer van behandelgroep de Wissel. Het is de achttienjarige Shelaan die opvalt door haar blauwzwarte haar en verschillende piercings in gezicht en oren. Na vele roerige jaren waar ruzies de boventoon voerden, volgt Shelaan sinds een half jaar kamertraining op de Wissel Plus. Het half jaar daarvoor woonde ze op behandelgroep de Wissel, dat aan het kamertrainingscentrum vastzit. ‘Toen ik hier woonde, moest ik al om half 11 in m’n bed liggen. Op de Wissel Plus heb je veel meer vrijheden’, aldus Shelaan.

‘Als ik het moeilijk heb, dan verf ik mijn haar als afleiding’

Haar verven
Shelaan heeft blauwe lokken. ‘Ik heb mijn haar rood, paars en platina gehad, maar ook in de kleuren van de regenboog en galaxy. Ik heb zelfs mentorgesprekken gehad met Joanne waarbij de verf nog in mijn haar zat.’ Op de vraag waarom Shelaan zo vaak haar haren verft, antwoordt ze: ‘Als ik het moeilijk heb dan verf ik mijn haar als afleiding. Doordat ik daar mijn eigen keuzes in maak, voel ik me zelfverzekerder’.

Potje Rummikub
'Ik woon op de Wissel, omdat het thuis niet goed ging. Ik zat niet lekker in mijn vel en zonderde mijzelf af. Op een gegeven moment zag ik alleen nog die vier muren en dat ging jaren zo door. Het ging niet meer en toen ben ik uit huis geplaatst. Ik kreeg hier een plekje aangeboden en daar was ik dolgelukkig mee. Het voelt hier voor mij toch wel als een fijn thuis. Samen met Joanne speel ik soms een potje Rummikub en vanavond gaan we voor het eerst samen uiteten.’

Geen verrassingen
‘Ik kan best een open persoon zijn, maar vooral als ik je niet ken. Als ik online aan het gamen ben kan ik mijn verhaal zo aan je kwijt’, vertelt Shelaan. ‘Maar ik heb veel meegemaakt met mensen die ik niet kon vertrouwen en dat heeft een flinke deuk toegebracht aan mijn vertrouwen. Mijn vertrouwen was weg. Met Joanne heb ik daaraan gewerkt. Het was fijn dat ze mij altijd meeneemt in mailtjes naar de huisarts, leraar of een instantie. Hierdoor weet ik wat er gezegd wordt en zo kom ik niet voor verrassingen te staan.’

‘Soms is Joanne mijn geheugensteuntje’

Mondje klaar
‘Toen ik bij de Wissel kwam, had ik weinig vertrouwen in mezelf en in anderen. Bij instanties kan ik soms bijvoorbeeld dichtklappen. Normaal heb ik mijn mondje klaar, maar als het de teveel voor me wordt, dan lukt het soms even niet meer. Joanne praat dan voor mij om me zo uit mijn black-out te helpen. Ze probeert mij dan weer bij het gesprek te betrekken door me een vraag te stellen. Zo is Joanne mijn geheugensteuntje!’

Er zijn genoeg momenten geweest dan Shelaan het even niet meer zag zitten. ‘Ik was soms diep ongelukkig en voelde me vaak onzeker. Wat ik heel fijn vind is dat mensen als Joanne me bevestiging geven door mijn goede eigenschappen te benadrukken. Ze vindt me zorgzaam, ze zegt dat ik weet waar ik voor sta en dat ze trots is dat ik, ondanks tegenslagen, toch doorga.’

Paniekaanval
Gelukkig heeft Shelaan tegenwoordig weer regelmatig contact met haar ouders. Afgelopen week was ze nog op bezoek bij haar moeder. ‘We hebben het tegenwoordig goed samen, maar als ik te lang met haar ben ontstaan er conflicten. Dat komt doordat onze persoonlijkheden sterk op elkaar lijken en dat botst soms.’

Ook durft Shelaan weer te dromen van een mooie toekomst. ‘Ik wil psychologie studeren of Engels en mensen helpen of naar Japan verhuizen en Engelse lerares worden. Ik wil gewoon een plan A en een plan B in mijn leven. Op dit moment ben ik crewtrainer bij Mac Donalds. Daarnaast studeer ik Zorg en Welzijn, maar ik wil uiteindelijk naar de universiteit’. Ook heeft Shelaan een ervaringsdeskundige training gedaan bij het Leger des Heils. ‘In het begin kreeg ik een paniekaanval als ik probeerde te vertellen. Aan het einde lukte het me om mijn levensverhaal aan de groep te vertellen. Zo open als ik nu ben, dat had ik vorig jaar niet gekund’.