Cees van Eijk‘Als ik terugkijk op 2019, valt me op hoe kwetsbaar een deel van de jongeren in onze stad is. Economisch gezien gaat het Nederland best voor de wind, maar de jeugd profiteert daar lang niet altijd van. Veel jongeren krijgen onvoldoende ondersteuning om goed mee te kunnen doen. Ze kampen met stress en prestatiedruk. Middelengebruik, schulden en dreigende dak- en thuisloosheid vormen een groot probleem. En er is de verleiding om snel geld te verdienen in het criminele circuit. Als het misgaat, kan het ook behoorlijk misgaan. Dan is het heel lastig om iemand weer in het rechte spoor te krijgen.’

Erger voorkomen
‘Met de transitie in de jeugdzorg zetten we volop in op preventie en vroegsignalering. Als je er vroeg bij bent, kun je erger voorkomen. Allerlei partners in de stad – organisaties voor zorg en welzijn, vrijwilligers, maar ook de jongeren zelf – doen daarin mee. Samen proberen we een sluitende zorgketen te bieden. Via het programma MoneyFit helpen we jongeren bijvoorbeeld om met geld om te gaan. De gemeente doet ook een pilot met het IJslandse preventiemodel: via onderwijs, sport en cultuur proberen we het middelengebruik af te remmen. En jongeren die meer ondersteuning nodig hebben, kunnen in kamertrainingstrajecten – zoals het Leger des Heils die ook geeft – leren op eigen benen te staan.’

Gedreven professionals
‘Vooruitkijkend is het de uitdaging om de transformatie van de jeugdzorg verder te versnellen. Dat is nodig om de zorg effectiever én betaalbaarder te maken. Gedreven professionals kunnen daarin veel betekenen. Een mooi voorbeeld vind ik de Gezinsparaplu waar Jan Terlouw van het Leger des Heils bij betrokken is: een netwerk van en voor pleegouders die elkaar ondersteunen. Door zulke nieuwe vormen kun je de pleegzorg versterken en uitval voorkomen. Of neem het project Lichtpenweg: een innovatief woonproject waarin jongeren geholpen worden bij de laatste stap op weg naar zelfstandigheid. Ook daar helpt het Leger des Heils mee. Jullie zijn een belangrijke partner in vernieuwing.’

Grip op je leven
‘Eén verhaal uit het afgelopen jaar is me echt bijgebleven. Toen ik meekeek bij de Sociale Dienst, ontmoette ik daar een meisje dat een intake kreeg. Ik trof haar later opnieuw aan in een jeugdopvang voor begeleid wonen. Ik zag hoe zij rust en overzicht vond in die nieuwe setting. Ze kreeg grip op haar leven en kon uiteindelijk ook examen doen. Ze bloeide op van een timide en bijna treurig meisje tot iemand die weer eigenwaarde kreeg. Dát kunnen we bereiken als we met elkaar de juiste ondersteuning geven: dan maken we als gemeente en partners het verschil in het leven van onze jongeren.’