Tot die tijd ging het Bram allemaal voor de wind. Een fijne baan bij een vakbond, een vriendin, een eigen huis en mooie toekomstdromen om bestuurder te worden. In die mooie plannen kwamen al snel scheurtjes. ‘Het werd me teveel en ik kreeg een burn-out. Samen met licht psychotische trekjes en een vorm van ADHD barstte de mentale bom.’  

Kansloos
‘In eerste instantie stak ik mijn kop in het zand. Wat ik negeer is er niet, zo dacht ik. Dat was per definitie kansloos, maar die twist had ik nu eenmaal in mijn kop. Als snel had ik mezelf over de kop gewerkt, kreeg ik waanideeën en angsten. Vervolgens liep mijn relatie op de klippen en stapelden de schulden zich op.’ Bram belandde in een depressie en kwam zijn huis amper nog uit. Zijn dag- en nachtritme gooide hij totaal om. ‘Ik had niets om mijn bed voor uit te komen, dus waarom zou ik de dagen langer maken door vroeg op te staan?’ 
In quarantaine zitten is voor Bram geen onbekende situatie. ‘Ik heb jarenlang kunnen oefenen en vind het zo eigenlijk wel overzichtelijk. Mensen kunnen nu een beetje ervaren hoe ik de afgelopen jaren heb geleefd. Al waren mijn omstandigheden natuurlijk anders!’

De deur uit
Inmiddels zijn de rollen helemaal omgedraaid en gaat Bram, waar anderen massaal thuiszitten, iedere dag de deur uit. ‘Sinds vier maanden werk ik bij 50|50 Food. Koken is een grote hobby en ik doe het werk met veel plezier. Mijn ambities heb ik wel moeten bijstellen. Zo laat ik een soep het liefst vier dagen trekken, maar dat is hier niet haalbaar. Misschien is 50|50 daarom ook wel een goede leerschool: niet alles hoeft perfect te zijn.’  

Kerst viert Bram dit jaar samen met zijn zusje en vader in het ouderlijk huis. Zijn moeder kwam acht jaar geleden om bij een eenzijdig auto-ongeluk. ‘Mij moeder was mijn steun en toeverlaat, zonder haar is het een stuk minder leuk. Zij hield net als ik van uitpakken, mijn vader is meer de man van: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!’ Achter die gedachte kan Bram zich wel een beetje scharen. ‘Tijdens deze dagen is alles pais en vree, maar vanaf 6 januari doet iedereen weer egoïstisch zijn eigen ding. De kerstgedachte zou je eigenlijk het hele jaar door moeten hebben. Neem bijvoorbeeld de Soepfiets, die worden tijdens deze periode overladen met giften. Daarom vind ik het extra leuk om juist in januari extra mijn best te doen op de soep. De kerstdagen overleven ze wel, dan worden ze overladen!’  

Topjaar
Over de toekomst wil Bram nog niet teveel nadenken. Zijn plan A is mislukt en als perfectionist heeft hij moeite met een plan B. ‘Ik wil zo snel mogelijk mijn eigen broek weer kunnen ophouden. 2020 was wat mij betreft en topjaar: ik heb flinke stappen kunnen zetten. Voor de meeste mensen geldt dat absoluut niet, maar stiekem kan ik nog wel zo’n tussenjaartje gebruiken. Het geeft even ademruimte, rust om na te denken en mijn financiën op orde te krijgen. Dan kan ik met een goede buffer straks weer zorgeloos leven!

Bram stuurt je een kerstgroet vanuit het 50|50 workcenter in Utrecht. Voor de deelnemers van het Leger des Heils is de laatste maand van het jaar niet per se makkelijk. Als je een kijkje in hun leven neemt, snap je waarom.

Lees ook de Kerstgroet van Annie, Jan en Jeroen.