Toernooi van iedereen

23-08-2017

Op zaterdag 19 augustus is er op het Domplein in Utrecht, in het kader van de Dutch Street Cup, een straatvoetbaltoernooi georganiseerd. Dit werd georganiseerd door het team van Sport voor een Toekomst, dat onderdeel is van Leger des Heils Midden Nederland, met ondersteuning van Stichting Life Goals. Onder het toeziend oog van de hoogste kerktoren van ons land streden 10 straatvoetbalteams uit Den Haag, Eindhoven, Harderwijk, Utrecht en Venlo op het Domplein in Utrecht om de eer van de eerste prijs. Maar zeker ook om de SveT Peace Cup – de onderscheiding voor de meest sportieve deelnemers. Het was prachtig voetbalweer, de organisatie was uitstekend en de sfeer zat er vanaf het begin goed in. Het enthousiasme en het spelplezier spatten van elke wedstrijd af.  

Door: Hans Lamboo  

De organisatie van het toernooi op het Domplein was in handen van coördinator Arcilio Leming samen met Joey Bouti en Khalid, die een soepel lopend evenement hadden opgetuigd. De DJ startte zijn muziek en klokslag 10 uur begonnen de poulewedstrijden – en direct brak de zon door. Tegen 5 uur in de middag werden de prijzen uitgereikt en liep het toernooi geheel volgens de planning ten einde. Het Grote Opruimen kon beginnen.  

Gemengde teams

De tien deelnemende teams zijn een sprekend voorbeeld van wat bedoeld wordt met 'gemengd': mannen, vrouwen, verschillende nationaliteiten, kleuren en religies, en mensen uit diverse geledingen van de maatschappij. De meeste spelers van elk team zijn al langer bij elkaar en doen mee aan de diverse toernooien die in Nederland – en soms in een oranjeverband daarbuiten! – plaatsvinden. In Utrecht zorgt het Leger des Heils Midden Nederland voor de teams, die twee keer per week trainen onder begeleiding van coaches van SveT (Sport voor een Toekomst).  

Witte kaarten

Het Utrechtse SveT zet sterk in op fair play. De spelers konden tijdens het toernooi door de scheidsrechters beloond worden met een witte kaart voor sportief spel én gedrag. In totaal werden vijf witte kaarten toegekend, één daarvan was voor Daniël Abraham. Hij is afkomstig uit Eritrea en komt veel in de huiskamer van Villa Vrede. Kees Grovenstein van het Leger des Heils Midden Nederland maakte Daniël attent op de mogelijkheid om te gaan voetballen. Sinds anderhalf jaar speelt hij actief mee in een van de teams van die instelling. “Het is heel fijn om te voetballen. Ik voel me dan heel gelukkig en het geeft me enorm veel energie. Ik zou het niet willen missen.” Daniël was verrast tijdens een match de witte kaart te krijgen. “Ik wist eerst niet wat het betekende, dacht dat ik iets verkeerd had gedaan. Maar gelukkig bleek het een beloning voor respectvol en sportief gedrag.” Wat Daniël heel prettig vindt is dat hij veel mensen ontmoet, want je kunt immers van iedereen weer iets leren. “En de sfeer is altijd goed: iedereen lacht en heeft het naar zijn zin!” Belangrijk was de boodschap die het team van Villa Vrede aan iedereen bracht: zij speelden in shirts waarop een foto van de recent omgebrachte en binnen het straatvoetbal zeer populaire Luel stond afgedrukt.  

‘Het Straatvoetbal geeft mij een goed gevoel’

Patrick speelt nu al drie jaar mee in het team van VVV uit Venlo en groeide uit tot een heel goede keeper. Hij geniet met volle teugen van het straatvoetbal. Maar niet alleen dat, het heeft hem als ex-verslaafde enorm geholpen. “Sinds ik ben gaan voetballen sta ik eigenlijk weer normaal in het leven. Ik heb mijn zaakjes inmiddels zo op orde dat ook mijn kinderen, die ik jaren niet had gezien, weer normaal contact met me hebben. Het straatvoetbal geeft me een heel goed gevoel. Je ziet het hier vandaag ook: de mensen kennen elkaar allemaal. Het is één grote familie!”  

Oranje Power Girl

Opvallende speelster in het team Utrecht A is Karima, die al twee jaar speelt in het eerste vrouwenelftal van VV Fajah Lobi in Utrecht. Hoe is zij bij het straatvoetbal betrokken geraakt? “Vorig jaar zomervakantie wilde ik met een paar vriendinnen gaan voetballen in Ondiep. Daar zagen we een aantal spelers bezig met straatvoetbal. Toevallig deden er ook meiden mee met wie ik eerder op het veld had gevoetbald. Voor ik het wist deed ik mee. De sfeer, het enthousiasme, je voelt je er direct bij betrokken. Ik voel me er echt thuis, want het voelt als familie. Als je ergens mee zit kan je dat echt bij iedereen kwijt. Dat is een goed gevoel.” Tijdens het toernooi werd Karima gescout door Theo van Duin van Stichting ProTalents en geselecteerd voor het nationale veldvoetbalelftal de Oranje Power Girls. Dat is een team voor toptalenten binnen het praktijkonderwijs. Daar is ze vanzelfsprekend heel erg blij mee. “Ik heb nog niet met het team getraind, maar wel een keer tegen ze gespeeld, dus een aantal ken ik al. Ik vond ze toen best goed spelen en het zijn allemaal aardige meiden. Misschien ga ik straks dus ook in het buitenland toernooien spelen!” Karima krijgt het dus erg druk, maar voetbal is haar lust en haar leven, zegt ze zelf. “Ik doe het al heel lang, ik kan niet meer zonder. Vervelen doe ik me nooit, ik wil gewoon het liefst een balletje trappen.” Haar advies aan mensen die toch de hele dag op de bank niks liggen te doen is dan ook: “Hou daarmee op en kom naar straatvoetbal. Daar krijg je echt energie van. En je maakt deel uit van de leukste familie van Nederland.” De Oranje Power Girls worden overigens getraind en begeleid door coach Jasper Lamboo, tevens ambassadeur van het Leger des Heils en de Stichting Life Goals Nederland en nauw betrokken bij al hun voetbalevenementen. Jasper maakte tijdens de WK 2015 in Amsterdam als keeper deel uit van het Nederlandse straatvoetbalteam.  

Opleiding en praktijk

De coördinatie van het toernooi op het Domplein in Utrecht was in handen van Arcinio Leming. Hij deed dat namens team Svet in samenwerking met het Leger des Heils Midden Nederland en stichting Life Goals Nederland. SveT – dat staat voor Sport Voor Een Toekomst – is de Utrechtse organisatie voor mannen en vrouwen vanuit het straatvoetbal die ook iets voor anderen willen betekenen, bijvoorbeeld door het coachen en begeleiden van straatvoetbalteams en het organiseren van evenementen. Arcinio zou SveT heel graag regionaal verder willen laten groeien. Toen hem 2,5 week geleden werd gevraagd het toernooi op te zetten en te coördineren, wilde hij dat eigenlijk niet, want het is heel veel werk. Toch heeft Arcinio de klus opgepakt. “Ik doe momenteel de cursus Leider Sportieve Recreatie 3 en daarvoor moeten we als praktijkopdracht een toernooi organiseren. Het helpt me dus ook bij het behalen van mijn diploma LSR 3.” Toch wilde hij er halverwege mee stoppen, maar een goed gesprek met zijn moeder Mavis – bekend van de overheerlijke broodjes – bracht hem tot andere gedachten. Arcinio loopt al een jaar of 8 mee bij het straatvoetbal. Eerst als speler, maar na een paar jaar werd hij door Kees Grovenstein van het Leger des Heils gevraagd om speler/trainer te worden van het recreatieteam. Arcinio deed op aanbeveling van Kees de opleiding LSR 2 en volgde twee cursussen Maatschappelijk Sport Coach. Vijf jaar geleden werd hij benoemd tot Trainer Straatvoetbal. Een mooie beloning, vindt hij. “Het is gewoon één familie – op een paar mensen na misschien. De sfeer is altijd goed. Meestal speel je met spelers waarvan je weet wat ze aankunnen en die weten wat jij aankan. We kennen de zwaktes en sterke kanten van elkaar. Dat is fijn, omdat je dan met elkaar een echt hecht team kan vormen.” Arcinio bekent dat al die gebeurtenissen van de afgelopen jaren hem hebben veranderd. “Ik was vroeger nogal erg driftig maar dat is de laatste jaren heel veel minder geworden. Ik heb mijn emoties veel beter onder controle. Nu het toernooi is afgelopen ben ik vooral opgelucht, maar van binnen ben ik eigenlijk nog wel een beetje emotioneel. Bij het organiseren van zo'n toernooi komt echt heel veel kijken. Nu is alles snel opgeruimd, maar als je gaat beginnen krijg je te maken met vergunningen, het werven van sponsors, het regelen van containers .... En dan sta je hier op de dag zelf 's morgens vroeg het veld op te bouwen. Het is echt veel werk. Maar als ik nu terugkijk vind ik dat het een mooie en spectaculaire dag is geweest.”   Na het WK 2016 in Schotland heeft Arcinio even getwijfeld of hij zou stoppen als coach. “Maar het is erg moeilijk om de mensen waar je echt close mee bent, waar je elke dag veel contact mee hebt, om die los te laten. Voorlopig ben ik er dus nog. Maar aan alles komt natuurlijk een eind. Ik werk momenteel ook hard aan een maatschappelijke carrière.” Hij besluit: “Iedereen hier is uniek, maar tegelijk één familie. Allemaal mensen met een hart van goud. Het is gewoon prachtig. En dat is moeilijk los te laten.”  

Toernooi van iedereen

Na een zinderende finale tussen de teams van Eindhoven Rood en Utrecht A, die eindigde in 4-4 en na shoot-outs werd gewonnen door de Brabanders, werden de prijzen aan de deelnemende teams uitgereikt. Het winnende team kreeg uit handen van Arcinio de SveT Peace Cup voor het sterkste en tegelijk sportiefste team. Cely, speelster van team Venlo, werd uitgeroepen tot Leukste Speler van het toernooi.  Het actief meedoen met straatvoetbal geeft velen weer perspectief in hun leven, het gevoel er bij te horen en waardering te krijgen van anderen.