LEESTIJD: 2 MINUTEN

Iedereen is wel eens impulsief; je koopt kleding die je niet nodig hebt of je zegt iets kwetsends zonder daarbij na te denken. Het gebeurt bij ons allemaal, maar bij de een vaker dan bij de ander. Bij Eva en Janneke, trainers bij het Leger des Heils, komt impulsief gedrag veel langs, vaak in de vorm van agressie.

Janneke haar training (CoVa+) vindt plaats in de gevangenis van Vught. Janneke legt de deelnemers uit dat je in sommige situaties je gedachtes kan veranderen om risico’s uit de weg te gaan. “Stel dat een auto je afsnijdt. Net op tijd wissel je van rijbaan. Velen denken dan: “die …. met zijn BMW, ik zou hem eens…”. In plaats van: “Dat ging maar net goed.” Je eerste gedachte is vaak geen fraaie, geleid door emotie. Als je hier niks mee doet zou het volgende kunnen gebeuren: je wordt boos. Vanuit dit boze gevoel zou je de BMW kunnen afsnijden. Misschien raak je een andere auto? Of heb je schade aan je auto? De BMW bestuurder kan ook weer op verschillende manieren reageren. “Om je gedrag aan te passen begin je in je hoofd. Door eerst de niet-helpende gedachte te herkennen en om te zetten naar een helpende gedachte. Zo maak je keuzes die goed zijn voor jou en de ander.”, aldus Janneke.

Klote, die flikker van een… Het ene na het andere scheldwoord komt voorbij. Janneke doet dit om aan te sluiten bij de belevingswereld van de deelnemers. “Als ik abn ga praten, dan zullen de deelnemers er veel minder in herkennen en komt de training minder binnen.” Laten we eerlijk zijn, als er bij ons een hevige emotie op komt denken we toch ook niet ‘he potjandorie’.

De anger replacement training (ART) van Eva gaat van start. Het gaat om het vermijden van boze reacties. Eva: “Mensen hebben vier basisemoties: blij, boos, bang en bedroefd. Elke emotie uiten we anders. Dat werkt als ventielen bij een ballon. Wanneer je als jongetje leerde dat je niet mocht huilen als je verdrietig was, zet je dat ventiel dicht. Als je als meisje leerde dat het niet oké was om boos te zijn, zal ze die emotie de volgende keer niet meer laten zien. Wanneer je een ventiel dicht draait, uit je die emotie via andere ventielen. Zo kan het zijn dat mensen hun emoties niet altijd laten zien: je reageert boos, maar je bent eigenlijk verdrietig.”

Na serieuze rollenspellen waar soms iedereen in een deuk lag, is ook de ART afgelopen.

Eva en Janneke. Ze bereiken een groep die lastig te bereiken is en niet zomaar bij de trainingen terecht komt. Door hun enthousiasme, inlevingsvermogen en open houding maken zij een groot verschil in het gedrag van de deelnemers.