Integer zijn in een vak als jeugdbeschermer kent z’n uitdagingen. Marieke, 24 jaar jong, staat haar mannetje, maar heeft bij tijd en wijle ook de wind tegen. Hoe blijft zij staan in een werkveld waar het zo af en toe flink stormt?  

‘’Op een dag kwam de klap. Ik besefte dat, hoe ik mijn best ook doe, ik het niet voor iedereen goed kan doen. Het gebeurde in de rechtszaal. Een moeder van een van mijn jongeren haalde mij daar volledig door het slijk. Ik werd vals beschuldigd. Ter plekke heb ik niets gezegd en hoe vervelend ook, het was ook een bevrijding van de gedachte dat ik altijd alles voor iedereen honderd procent goed moet doen.’’

Integriteit 
‘’Ik wil integer zijn, maar soms is het hoe het is. Je kunt gesprek na gesprek voeren, maar de persoon tegenover je verandert niet van standpunt en interpreteert het nu eenmaal anders. Daar moet je mee leven, zonder dat je bitter wordt.’’  

De waarheid is compassie 
‘’Liefhebben is zeggen hoe het is. Ik ben overtuigd christen en geloof dat de waarheid compassie is. Ik wind geen doekjes om waar ik voor sta. Stel dat een moeder van een van mijn jeugdigen alcoholist is, dan win ik er niets mee om te doen alsof het wel meevalt. Ik doe haar het meeste recht als ik zeg wat ik zie. Niet om haar de grond in te boren, maar om haar te bemoedigen dat het ook anders kan. Verandering begint bij zien wat er loos is.’’  

Zonnepanelen 
‘’Als jeugdbeschermer doe je behoorlijk kwetsbaar werk. Ik begrijp hoe gevoelig het is als mensen aan je kinderen komen. Ik probeer me in te leven in de ouders. Het gaat hier niet om hun zonnepanelen, maar om hun kind. Natuurlijk nemen ze me mijn bemoeienis niet in dank af. Ik heb dit vak bewust gekozen en ben er trots op. Vaak heb ik te maken met kwetsbare ouders en kan ik hen met kleine dingen van dienst zijn. Maar ik ben er bovenal voor het kind, om te zorgen dat zij veilig zijn.’’