Alle hulp die je wordt geboden afhouden en bang zijn om naar buiten te gaan. Dat was typerend voor een van Robs cliënten. Rob (46) is reclasseringswerker in Eindhoven. Al sinds juli 2019 staat Mark* onder zijn toezicht en sindsdien is hij er maar druk mee.  

“De bombarie begon toen Mark*, een zwaar autistische jongen van 21, voor het eerst een vriendin kreeg. Op het eerste gezicht leek het allemaal leuk en gezellig, zoals dat hoort te gaan op die leeftijd. Maar het ging mis zodra zijn vriendin iets deed wat hem niet aanstond, al was het maar iets kleins. Op een gegeven moment was voor het meisje de grens bereikt: ze wilde niet langer bij Mark zijn en beëindigde de relatie. Ook de vriendinnetjes die Mark daarna kreeg leken hem op een gegeven moment zat te worden. Wanneer ze het uitmaakten, kon Mark dit niet goed accepteren. Als een soort vergelding begon hij de meisjes te bedreigen, af te persen met naaktfoto’s en te mishandelen.’’  

“In zijn hoofd gebeurden de gekste dingen”  

Geen spijt
“Op een gegeven moment vond Mark het genoeg. Hij was het zat om zich zo te laten gaan en stopte met al zijn criminele praktijken. Spijt had hij niet, maar de consequenties die zijn acties teweegbrachten werden hem te veel. De politie stond constant bij hem op de stoep, waarna hij weer in de rechtszaal moest verschijnen en opnieuw bij de reclassering belande. Die aanvaringen hebben diepe indruk op Mark gemaakt.’’  

Pure angst
‘’Een van de gevolgen van Marks aanvaringen met de politie, was dat hij erg angstig werd’’, vertelt Rob. ‘’Mark was constant bang dat agenten hem van de straat zouden plukken en kwam daarom zijn huis niet meer uit. In zijn hoofd gebeurden de gekste dingen.’’ Rob vertelt dat het voor Mark onmogelijk is om zich aan de meldplicht te houden. “Hij komt dan gewoon niet opdagen uit pure angst. De enige oplossing voor nu is dus dat hetgeen waar hij naartoe moet gaan, naar hem toekomt. Zoals de meldplicht dus, of zijn dagbesteding. Met Marks ouders en zijn dagbesteding proberen we hem uiteindelijk zo ver te krijgen dat hij de straat weer op durft.”  

Goede samenwerking
Met behulp van ketensamenwerking*, met onder andere Marks dagbesteding, probeert men Mark weer zo goed mogelijk op de rit te krijgen. Rob: “Die ketensamenwerking vind ik een erg interessant onderdeel van mijn werk. Ik ben constant bezig om te kijken welke zorg iemand nodig heeft en hoe ik de boel weer op orde kan krijgen voor mijn cliënten. Het mooie is dat het inmiddels weer goed gaat met Mark. Er is rust gecreëerd in zijn leven en hij kan op normale voet verder. Zo mooi dat dit met ons werk bereikt kan worden. Daarom voer ik mij werk met zoveel passie uit!''

   

* Dit is een gefingeerde naam
* Ketensamenwerking is een vorm van samenwerking tussen partijen die opeenvolgend met elkaar samenwerken aan één product of proces.
* Het beeld bij dit interview is een stockbeeld