De Zondaarsbank

Een stukje Leger des Heils geschiedenis

‘Banken zonder leuning moeten gereed staan dicht bij het platform, zodat zij zonder moeite kunnen worden neergezet om te dienen als zondaarsbank’, zo stond te lezen in de eerste Orders en Reglementen voor veldofficieren (1886, Londen).

Eén van de beginselen van William Booth in het leiden van samenkomsten was, dat men het ijzer moet smeden als het heet is; d.w.z. dat men de mensen moet aansporen om ‘hier en nu’ te kiezen voor Christus. De mensen die dat wilden doen, konden neerknielen aan een stoel of bank en in de openluchtsamenkomst soms aan de grote trom.
De plaats waar zij neerknielden, werd de ‘mercy seat’ genoemd (letterlijk ‘troon der genade’). In Nederland werd dit vertaald in ‘zondaarsbank’. In elke zaal van het Leger des Heils stond zo’n zondaarsbank voor het platform. Diegenen die berouw hadden over hun zonden en in het geloof tot Christus wilden gaan konden daar een ontmoeting hebben met God.
Men was ervan overtuigd dat de openlijke beslissing door het neerknielen aan de zondaarsbank voor velen verlossing heeft gebracht.

Een bijzondere gebeurtenis uit de Leger des Heils geschiedenis is het onderstaande verhaal.

“In openluchtsamenkomsten in een krijgsgevangenkamp (Chungkai, Thailand) bestond de zondaarsbank uit een keurig opgevouwen grondzeil dat tussen twee bamboestokken met een Legervlag ertussen op de grond werd gelegd.

In dit kamp was een krijgsgevangen heilssoldaat (kapelmeester Frank Burton uit Engeland) aangesteld als kampkapper. Hij maakte van zijn ‘winkel’ een Leger des Heils kerkzaal met een zondaarsbank van de twee scheerstoelen waarover dezelfde Legervlag gedrapeerd werd.

In een bijzondere samenkomst knielden vijf van de drieëndertig aanwezigen aan deze stoelen neer om zich opnieuw aan Christus toe te wijden.”

Pas veel later deed de heiligingstafel zijn intrede in de heiligingssamenkomst, welke dient als plaats van gebed en toewijding. Deze gebedstafel werd bekleed met een wit kleed met rode omzoomde rand. De witte kleur staat voor reinheid, de rode kleur voor het bloed dat vloeide op Golgotha en ons reinigt van onze zonden.
In de avondsamenkomst, Verlossingsamenkomst genoemd was er de zondaarsbank om aan neer te knielen.