Bidstond

Bidden is praten met God. Voor veel mensen is dit heel reëel en van groot belang. Ze ervaren dat hun woorden niet verdwijnen in het niets. Alles wat je zegt of denkt, hoort God. Hij zit klaar om naar je te luisteren, één en al oor. Ook als je niet hardop bidt, hoort Hij je. Dat is even wennen misschien, maar het is ook een mooie gedachte. Denk je eens in: God heeft 24 uur per dag belangstelling voor je! Hij kent je gedachten en wil niets liever dan dat je met je verhaal naar Hem toekomt. Hij zal je niet wijzen op zijn toch al volle agenda; bij Hem hoef je niet te wachten tot je aan de beurt bent.


Misschien vraag jij je af wat je wel en niet tegen God kunt zeggen. Dan is het goed om God te zien als iemand die graag met je wil praten. Hij wil graag horen wat je denkt en voelt, wat je diep van binnen bezighoudt. Niet dat Hij dat anders niet zou weten, maar Hij wil het graag van jou zelf horen. Hij zoekt contact. Soms kun je er verschrikkelijk behoefte aan hebben om je hart te luchten. Dat kan bij God.

Bidden is dus eigenlijk: je hart uitstorten, inclusief de dingen die je moeilijk vindt, waar je tegenop ziet of waar je verdriet om hebt. In een gebed kan je je vragen en je zorgen kwijt, maar ook de dingen waar je blij van wordt en waar je dankbaar voor bent. Door te bidden onderhoud je je relatie met God; een relatie van mens tot mens kan je toch ook niet onderhouden zonder met elkaar in gesprek te zijn?

Op zondagmorgen bidden we met elkaar, ontmoeten we God en leggen onze zorgen én dankbaarheid aan Hem voor. We bidden met elkaar voor de kerkdienst (samenkomst) die op die morgen wordt gehouden, bidden voor de deelnemers aan de dienst en voor de voorgangers (officieren). Je bent altijd welkom om mee te bidden.