Het schild van het Leger des Heils

In 1880 zijn Heilssoldaten van het Leger des Heils begonnen met het dragen van metalen broches. Later is het opgenomen in de richtlijnen voor officieren van het Leger om een uniform te dragen wat minimaal bestond uit het dragen van een rood schild zodat zij konden worden herkend als Leger des Heils.

Het schild

Gedurende de eerste wereldoorlog werd het schild in gebruik genomen op slaapplaatsen van Heilssoldaten die dienst deden in het reguliere leger. Een foto van zo'n slaapplaats met schild verscheen in "The War Cry" op 25 december 1915 in het artikel 'Homes and Huts for Soldiers and Sailors'. Het schild van het Leger des Heils was inmiddels het bekendste en prominentste logo in de militaire trainingskampen. Niet alleen in Engeland maar overal waar het Engelse leger gestationeerd was. Het schild bestond uit een ijzeren plaat met een bloedrode achtergrond, verwijzend naar het bloed van Jezus Christus die voor ons aan het kruis van Golgotha is gestorven.

Omdat het schild inmiddels zo veel naamsbekendheid had verworven en zo was gekoppeld aan het Leger des Heils is na de eerste wereldoorlog besloten om het schild als internationaal symbool van het Leger des Heils te gebruiken. Het schild staat voor de beschermende functie die het Leger des Heils heeft voor de mens in nood.