Sulawesi: een jaar na de aardbeving, tsunami, en de liquefactie

Een jaar na de grote ramp op Sulawesi op 28 September 2018 waarin 4,340 mensen om het leven en ...nog steeds vermist zijn kwamen 2 medewerkers van IOS weer op het eiland voor een projectbezoek.

Het Nederlandse Leger des Heils ondersteunt meerdere projecten op Sulawesi en het is belangrijk om te kijken hoe de projecten er voor staan. De eerste dag gaan we meteen richting het Woodward ziekenhuis. Dit ziekenhuis was essentieel in de hulpverlening na de ramp, vooral aangezien het overheidsziekenhuis deels niet meer functioneel was. Samen met het Woodward ziekenhuis hebben we in een groot medisch project uitgevoerd; opvang van slachtoffers in het ziekenhuis en mobiele klinieken in afgelegen dorpen, uiteindelijk kregen zo’n 37,444 mensen medische hulp of traumabegeleiding. In het ziekenhuis ontmoeten we Majoor Ety, die het ziekenhuis runt. We worden door het ziekenhuis geleid en zien wat er naast patienzorg gedaan is: de scheuren in de vloeren zijn gedicht, de voorkant van het gebouw is gerepareerd, er zijn nieuwe kasten en nieuwe bedden, en de buitenmuur is opgeknapt. Ook inspecteren we de nieuwe ambulance en generator.


Daarna gaan we zitten voor een gesprek met Majoor Ety. De Majoor vertelt hoe dankbaar de mensen waren voor de medische teams die na de ramp naar 93 dorpjes zijn gegaan om daar medische hulp en taumabegeleiding te geven. Doordat mensen gratis medische hulp kregen konden ze hun eigen geld gebruiken om hun huis en bestaan weer op te bouwen. Wij zijn diep onder de indruk de proffesionaliteit en het velen werk dat verricht is, en spreken we onze dank en waardering uit. Ook bespreken we plannen voor de toekomst met name ook hoe we nog beter voorbereid kunnen zijn bij een evt volgnde ramp.


De volgende dag gaan we richting 5 scholen van het Leger des Heils. Deze scholen zijn allemaal aangetast door de aardbeving, en met onze financiering krijgen ze nieuwe toiletblokken. In totaal krijgen 16 scholen nieuwe toiletblokken, maar bij deze 5 zijn ze bijna af. Onderweg naar de scholen rijden we door een open vlakte. Er wordt ons verteld dat hier de liquefactie heeft plaatsgevonden, en dat er hier meer dan 1000 mensen zijn omgekomen. Liquefactie houdt in dat een groot deel van de grond veranderd in een soort drijfzand. Het komt maar zelden voor na een aardbeving en tsunami, vandaar dat niemand er op voorbereid was.


Eenmaal aangekomen bij de scholen staat ons goed nieuws te wachten. De toiletblokken die af zijn zien er zeer goed uit! Bij de eerste school vertelt de directrice dat ze eerder geen toiletten hadden, en dat de kinderen bij mensen uit de buurt naar de toilet moesten. Vooral voor menstruerende meisjes is dat niet ideaal. De school is daarom erg dankbaar voor de toiletblokken die gebouwd worden, ook omdat het hen helpt om hun accreditatie bij de overheid te behouden.


In de daaropvolgende dagen hebben we gesprekken over de wederopbouw van huizen, scholen, en korpsgebouwen. Deze projecten worden gesteund door het Leger des Heils in andere landen (oa Amerika, Engeland, en Australië). We ronden de reis af met een bezoek aan Bandung, waar het Territoriale hoofdkantoor van het Leger des Heils in Indonesië is. Hier spreken we de leiders en bespreken we welke projecten we de komende maanden hopen te ondersteunen in Indonesië. Al met al was het een waardevolle reis, waarin we bemoedigd zijn door het harde werken van onze collega’s en de potentie en de kracht van het Leger des Heils.