Elisabeth Bouwmeester (vrijwilliger Meeting Point en AO Hostel)“Halverwege maart hebben we de laatste rondes gedaan door het Wallengebied, daarna mochten we niet meer gaan. Dat was best heftig, want wat gaat er gebeuren met de vaak kwetsbare vrouwen achter de ramen? Er waren veel minder mensen op straat, iedereen moest thuisblijven. De prostituees hadden daardoor ineens geen inkomsten meer, terwijl ze de huur al vooraf hadden betaald.

Zorgen en gemis

Eén van de dames die ik goed ken barstte bijna in tranen uit, want ze had geen spaargeld en kon nergens terecht. Sommigen werken achter de ramen om hun families te kunnen onderhouden. Het Meeting Point is momenteel bezig financiële hulp aan te vragen voor deze groep, maar lang niet iedereen vindt de weg naar het Meeting Point. Het is een heel nijpend probleem, waar ik me best wel zorgen over maak.

Ik hoop dat we snel weer op pad mogen en ze weer kunnen zien. Ik mis de dames, we zien elkaar toch vaak en sommigen ken ik zelfs al langer van gezicht dan mijn eigen vriend! Je raakt aan elkaars aanwezigheid gewend. Stiekem hoop ik dat deze situatie een push voor hen is om iets anders te gaan doen. De business wordt de laatste jaren sowieso steeds slechter, misschien is dit de laatste druppel. Tegelijkertijd vraag ik me af wat ze dan gaan doen, komen ze goed terecht? Ik ben er niet zo gerust op.  

Eten uitdelen in een noodopvang

Op het moment ben ik werkloos, ik werkte bij een reisbureau. Ik wil iets blijven doen, dus ik heb me aangemeld als vrijwilliger het A&O hostel in Zuidoost, waar nu tijdelijk dak- en thuislozen worden opgevangen. Mijn werkzaamheden bestaan uit het uitdelen van eten aan de bezoekers, een groep die voornamelijk bestaat uit mannen. 50|50 Food brengt de maaltijden naar de locatie, waar wij het opwarmen en uitdelen aan de bezoekers.

WhatsApp Image 2020-05-08 at 13.28.44 WhatsApp Image 2020-05-08 at 13.28.44

De sfeer onder de medewerkers en vrijwilligers is heel goed, ons team is divers en heel gezellig. Tussen de vrijwilligers zit een groep studenten Geneeskunde die door de coronacrisis hun coschappen nu niet kunnen doen. Zij helpen hier mee om toch bezig te blijven. Verder zijn er ook vaste medewerkers van het Leger des Heils en HVO-Querido en mensen van het hostel zelf. 

Alle bezoekers hebben een eigen hotelkamer, waar ze de hele dag mogen verblijven. Er is ook een binnenplaats waar mensen pingpong spelen en een sigaretje roken. Ik merk wel dat veel bezoekers uit hun routine zijn en daardoor soms ook uit hun humeur, wat natuurlijk begrijpelijk is in deze onzekere situatie. We proberen het met humor een beetje te sussen en maken er zo samen toch nog iets gezelligs van. Er zijn hier tot nu toe geen coronagevallen geweest, dat vind ik wel bewonderenswaardig.   

Nieuwe kijk op de wereld

Ik vind het belangrijk me te omringen met mensen die ik normaal gesproken niet in het leven tegenkom, in plaats van in mijn eigen bubbel te blijven. Het moet niet uitmaken wie je helpt, of iemand nou op straat woont of in een villa. Uiteindelijk zijn we allemaal mens en we hebben meer met elkaar gemeen dan dat we verschillen. Dit vrijwilligerswerk geeft me een nieuwe kijk op de wereld. Er is zo veel meer dan je eigen omgeving en kennissenkring. Iedereen heeft een eigen verhaal en dat verdient het om gehoord te worden.”