Inge WiegersVoordat de Corona crisis begon, werkte Inge als persoonlijk begeleider bij de Gastenburgh. Ze gaf gehoor aan de oproep voor het Verpleegkundig Corona Team. “Hier kun je iets betekenen. Verder is alles op slot en kun je relatief weinig voor klanten doen. Nu kan ik er mede voor zorgen dat Amsterdam weer een stukje veiliger wordt. Mijn medische achtergrond komt goed van pas als ik moet inschatten wat er precies aan de hand is. Dat vind ik heel erg leuk. Ik krijg er energie van als het lukt om iemand veilig in isolatie te krijgen. Dan kan ik mijn kennis weer inzetten, in dit soort situaties is het een combinatie van beide vormen van zorg: de medische en begeleidingskant.

Signalen oppikken
We krijgen de hele dag door van allerlei Amsterdamse locaties vragen over Corona. Vooral aan het begin was het voor iedereen zoeken. Er kwamen veel algemene vragen zoals: waar moet ik op letten, doe ik het goed, wanneer moet iemand geïsoleerd worden? Ik probeer altijd op een locatie te zitten, zo hou je contact met werkvloer en kun je tegelijk signalen oppikken. Soms is het heel rustig, gisteren ben ik bijvoorbeeld maar een paar keer gebeld. Maar op andere dagen ben ik achter elkaar aan de slag met regelen. Zo’n dag dat je denkt: ik ben benieuwd of ik het ga redden. Vlak voor of net na het weekend is het vaak veel drukker.

Associaties
Hoe de deelnemers deze tijd ervaren, verschilt heel erg per persoon. De ene helft vind het wel lekker, zij leven normaal op straat en kunnen nu op een rustige locatie uitzieken. Anderen vinden het juist heel moeilijk om niemand in de buurt te hebben, voor een praatje of van wie ze een sigaretje kunnen bietsen. Zij vinden het heel eenzaam. Anderen zijn bang. Sommige mensen hebben heel nare associaties bij isolatie, ze denken aan een kliniek of gevangenis. Dat vinden ze heel moeilijk. Alleen zijn is ook eng, onzeker. Wat gaat er nu gebeuren? Deze mensen heb ik bijna dagelijks aan de telefoon. Zij bellen zelf, maar wij houden ook een vinger aan de pols. Als ze zich niet helemaal lekker voelen, ook al is het een simpele verkoudheid, houden wij hen goed in de gaten. Mensen hebben daar behoefte aan, dat ze even horen: het is goed.

Teletubbie
Zelf ben ik eigenlijk niet bang dat ik ziek word. Ik ben nergens zo goed beschermd als op het werk. Je komt in een soort Teletubbie-pak naar binnen bij klanten. Ik loop voor m’n gevoel meer risico als ik trein instap. Ik zit gelukkig niet in een risicogroep, maar ik zoek het ook niet op. Ik blijf zoveel mogelijk binnen en ga alleen voor noodzakelijke dingen naar buiten.

Eén team
Wat ik bijzonder aan dit team vind, is zo nauw samen te kunnen werken met de GGD en HVO-Querido. Het is niet per se heel uniek, want tijdens de winteropvang doen we het ook. Maar zo met elkaar in team zitten met zelfde doel, maar toch verschillend als organisatie, is tof. We zijn één team. Dat is heel mooi om te zien. Net zo makkelijk springt mijn collega in zijn HVO-trui in een Leger-busje naar een klant in Noord. Helemaal leuk. Ook klanten zien dat en waarderen dat, het verbindt.”