Onze zorg gaat door… van thuiszorg naar quarantaine locatie voor zieke dakloze mensen

28-03-2020

Ben Baartman 2“… en ineens was ik geen ambulant ondersteuner meer bij de Thuiszorg in Zuid-Oost. Nu draaide ik een nachtdienst op een quarantaine locatie waar extra kwetsbare, zieke cliënten worden verzorgd. Binnen een week tijd was er een hoop veranderd”, aan het woord is collega Ben Baartman.  

“Het was mijn eigen keuze. Er was al voorzichtig gepolst wie, als dat nodig zou zijn, op andere afdelingen zou willen invallen. Daar had ik al positief op gereageerd. Voorheen al jarenlang bij Domus gewerkt, dus die ervaring had ik al. En inmiddels was ook bekend dat het aantal thuisbezoeken bij onze klanten afgebouwd zou moeten worden. Dus ja, dat vond ik wel oké. Een extra steentje bijdragen in onzekere tijden als deze, dat wilde ik wel graag doen.  

En toen dat bericht op woensdag, rond het middaguur. Of ik bij de nieuwe quarantaine locatie voor extra kwetsbare, zieke cliënten wilde gaan werken. Per direct dan ook eigenlijk. Het ging ineens snel: twee e-mailtjes en een telefoontje later was het beklonken.  

Dus daar zaten we dan, donderdagochtend 19 maart. Instructie van de GGD, hoe we onszelf en de klanten het meest gezond konden houden. Een spoedcursus mondkapjes dragen, samen de looproutes doornemen en nog wat vragen stellen. In de middag werden de laatste kamers nog gauw op orde gemaakt. En vrijdag al in bedrijf. Eten, schoonmaakmiddelen, handleidingen, en een dienstrooster wat al compleet was ingevuld. In de avond kwam de eerste deelnemer binnen. Het was begonnen!  

Ik blijf het bijzonder vinden. Een paar jaar geleden met de vluchtelingencrisis zag ik het ook al: ook toen was er ineens woonruimte nodig en het Leger wist binnen drie dagen een hele opvang op te tuigen. Nu eigenlijk hetzelfde verhaal. En ook nu stond er na een dag of drie á vier een hele woonvoorziening klaar voor gebruik! Dat tekent wel de kwaliteit en het karakter van het Leger des Heils denk ik: als het écht moet, dan gaan de schouders er onder, komt er pijlsnel een Leger-brede mobilisatie op gang en wordt het gewoon geregeld.  

De eerste week was natuurlijk best bijzonder. Een nieuwe werkplek, een nieuwe teamleider, een compleet nieuw team… velen kennen elkaar niet, nauwelijks, of slechts van gezicht. En we komen allemaal van andere plekken, met verschillende werkwijzen. Maar we draaien wel al een week als een volwaardig team. Dat is een boeiend proces.  

Dat vergt veel energie en flexibiliteit. Maar we weten waarom we het doen: het is nodig. We werken samen aan een unieke missie: ook deelnemers die besmet zijn met Corona verdienen onze aandacht en tijd. En bemoedigende woorden, in een periode die voor henzelf ongelooflijk spannend is. Ben ik echt ziek? Word ik nog wel beter? En dat in een volkomen onbekende omgeving, met allemaal onbekende mensen om hen heen. Echt wel een uitdaging dus.  

We gaan er het beste van maken. En ondertussen ook zo goed mogelijk voor elkaar zorgen"