Onze geschiedenis

De 'oervorm' van het Leger des Heils stamt uit 1850. Het begon als een vrijwilligersorganisatie, met als doel de armen in de East Side van Londen op een praktische manier te helpen hun leven op orde te krijgen en ze te vertellen over het Evangelie van Jezus Christus.
image

Initiatiefnemer was dominee William Booth. Hij zag met lede ogen aan hoe hard en onder welke slechte omstandigheden de armsten in Engelse steden als Londen moesten leven. Veel van de mannen die vaak zestien uur per dag keihard moesten werken in de stinkende fabrieken, dronken hun ellende weg in de café’s nadat ze hun loon hadden gekregen. Daardoor bleef er weinig meer over voor de noodzakelijke uitgaven voor het gezin met als gevolg bittere armoede.

Vrijwilligersleger

William Booth besloot dat daaraan een eind moest komen. Hij trommelde vrijwilligers op en begon met sociaal maatschappelijk werk in de armste wijken van Londen. Zijn organisatie kreeg de naam ‘East Londen Christian Mission’. Naar verloop van tijd groeide zijn werk en het aantal vrijwilligers zo hard dat hij het werk op een bijna militaire manier moest organiseren om het overzicht te houden.

Toen Booth en zijn zoon Bramwell, die ook actief was binnen de East London Christian Mission, in 1878 een jaarverslag moesten schrijven over de werkzaamheden van hun organisatie, schreef Bramwell in de inleiding: ‘De East London Christian Mission is een vrijwilligersleger’. “Nee”, zei William Booth. Hij pakte een pen en streepte het woord vrijwilligersleger door. In plaats daarvan schreef hij de woorden ‘Salvation Army’; in het Nederlands vertaald Leger des Heils. Het gevolg is nog steeds zichtbaar: mensen van het Leger des Heils gingen zich kleden als een leger.