Café Daadkracht

Drie verhalen over wat de Handwerkclub voor mensen kan betekenen

Jolanda kan nu zelf kleding voor haar kinderen maken en bespaart daarmee flink wat euro’s. En Karin vergeet de pijn in haar rug achter de naaimachine. De modecafés van het Leger des Heils zijn in opkomst. Een plek waar mensen uit de wijk elkaar ontmoeten en tegelijkertijd leren naaien.

Netty (78)

Dankzij het Mode Café in Gouda heeft Netty Woerlee (78) er een uitje bij dat precies past bij haar levensmotto: doe zoveel mogelijk leuke dingen.

"Ondanks alles vind ik het leven een feest"

Netty Woerlee (78) geniet van de gezelligheid en de praatjes die ze maakt met de andere dames van het Mode Café in Gouda. Ze is een graag geziene gast, niet in de laatste plaats door haar positieve instelling. Zelfs de ‘behoorlijke jongens’ in haar lichaam krijgen haar niet klein. Naast diabetes en de ziekte van Crohn heeft ze sinds twintig jaar ook MS, waardoor ze in een rolstoel zit. Maar ze kwijnt allerminst weg in haar appartement. "Ik wil mijn leven niet door mijn ziektes laten leiden. Ik kijk liever naar wat ik wel kan in plaats van wat ik niet kan. Mijn motto: doe zoveel mogelijk leuke dingen."

Klein geluk

Eén daarvan is het Mode Café, een uitje dat steeds leuker wordt. "Sinds vorige week hebben we ook naaimachines die je voetvrij kunt bedienen. Een uitkomst, mijn voeten doen niet altijd wat ik wil en dan is naaien in een rechte lijn een hele uitdaging. Nu kan ik net zo goed meedoen als de rest." De roos op haar rolstoel is een symbool voor klein geluk. "Een maand nadat mijn man in 1996 was overleden, kreeg ik in een winkel een roos omdat het Moederdag was. Die heb ik meteen op het graf van mijn man gelegd. Daarna heb ik een nep roos gekocht die sindsdien op m’n wagen prijkt. Ondanks alles vind ik het leven een feest. Dat draag ik uit met mijn bloem."

Dit artikel verscheen in Kans magazine, nr.1 2015
Tekst: Fieke Walgreen