Het begin van een nieuwe aanpak: methodes als “10” Voor Toekomst, Families First en Video-Hometraining werden gelanceerd. Vroegtijdig de ernstige problemen onderkennen, en heel intensieve ondersteuning, als het moest met de stok van de kinderbeschermingsmaatregel achter de deur. En als er elke dag professionele begeleiding nodig was, dan kwam die er. De gezinscoaches, eveneens een toentertijd nieuw woord, waren vaak zeer ervaren maatschappelijk werkers met extra bagage van een opleiding Intensieve Gezinsondersteuning. Zij konden zo’n zes tot maximaal tien gezinnen tegelijkertijd begeleiden, zeker niet meer.

En het werkte. Adequaat ingaan op signalen. Van de wijkagenten, consulenten van de corporatie, de sociale dienst, de buren. Van familie ook. Doortastend er op af, contact proberen te maken, zo vaak als dat nodig was. Minder gezinsdrama’s als resultaat. Minder kinderen uit huis geplaatst in een residentiële setting.

Inmiddels zijn de residentiële plaatsen sterk in aantal teruggebracht. De ondersteuning van gezinnen is van de provincie overgebracht naar de gemeenten. Medewerkers in wijkteams hebben een caseload van minimaal zestig cliënten. De problemen variëren van een indicatiestelling voor een invalidenparkeerkaart tot het regelen van een traplift in huis. En van het re-integreren van iemand uit detentie tot het herstel van ernstige multi-problematiek in gezinnen.

De overdracht is nog maar twee jaar oud. De NOS merkte het op: “Kwetsbare gezinnen blijven te lang onopgemerkt en krijgen vervolgens niet de juiste hulp. Dat schrijven vijf inspecties van het ministerie van Volksgezondheid in een rapport over de aanpak van gezinnen met meervoudige problemen.” Twee jaar transitie en twintig jaar terug?

(Lees hier het volledige bericht van de NOS: http://nos.nl/artikel/2169485-inspectie-wijkteams-hebben-kwetsbare-gezinnen-niet-in-de-gaten.html)