- Wim Kanis in Haïti: week 5
Wim Kanis in Haïti: week 5
Week 5
ZONDAG 11 APRIL 2010
Een lastige dag
Goede Pasen gehad, ik was in Port-au-Prince bij de andere buitenlanders van het Leger des Heils. We hadden samen een korte paasdienst met veel zingen. Geeft toch een extra dimensie aan zo’n dag en een grote onderlinge verbondenheid. ‘ s Middags zijn we naar een strand gegaan, een eindje buiten Port-au-Prince, wel mooi, maar erg druk. Heerlijk water. Was wel fijn maar ik zit nu met een oorontsteking. Ik gebruik antibiotica. Ik was al doof aan één oor, nu aan beiden. Erg lastig. Ik hoop maar dat het tijdelijk is.
Strand!
Straatbeeld Port-au-Prince
Zojuist is Loretta vertrokken, haar tijd zat er op. Ze deed de kliniek vijf dagen per week. Ik krijg geen vervanger dus nu creatief zoeken naar een oplossing. We gaan het maar zo doen: Nathalie, een ervaren verpleegkundige, gaat de patiënten zien dagelijks vanaf 13.00 uur. De lokale dokter komt om 15.00 uur dus ze kan moeilijke gevallen naar hem verwijzen. Opgelost dus. Medicijnen hebben we nog wel, we kopen af en toe wat bij maar dankzij Rotary Almere en Unicef kunnen we even vooruit.
Afscheid van Loretta
Loretta is dus net vertrokken naar Port-au-Prince, wat betekent dat ik nu zonder auto en dus vast zit in mijn hotel. Niet erg, want dan kan ik de statistieken bijwerken, proposals maken en mijn mail bewerken en printen. Maar…. geen stroom, geen wifi, geen internet dus, geen telefoon en ook geen auto. Ik zit dus echt vast. Ik werk op de computer totdat de accu leeg is. Dus ik kan weinig anders doen dan met de pen aantekeningen maken.
Gisteren was het op het terrein van Armée du Salute een drukte van jewelste. Er was een uitvaartdienst, met wel 600 belangstellenden. Het gaat er echt heel anders aan toe dan in ons land. Hele emotionele taferelen, mensen die door drie man in bedwang gehouden moeten worden, geschreeuw en gegil. Na de dienst in processie, met muziek naar de begraafplaats. Dit zijn de dingen die er ook bij horen. Het hield wel in dat ik in de morgen geen bespreking kon houden voor de voortgang van de verschillende programma onderdelen. Dat gebeurde dus om 13.00 uur. Bij de bespreking was ook een kadet (officier in opleiding) van The Salvation Army in Jamaica. Hij is Haïtiaan, zeer pienter en wil graag aan de slag. Ik heb hem dus een flink aantal taken gedelegeerd. Zo gaat hij de inkopen doen voor het Cash for Work programma, waarvoor we toestemming hebben gekregen. Dit houdt in dat in totaal 111 personen (inclusief leiding) kunnen werken aan het opruimen van puin, schoonmaken van goten en afvoerkanalen etc. Zij krijgen er een dagloon voor zodat ze lokaal eten kunnen kopen. De beste manier om hen te helpen lijkt mij. Verder gaan we 60 families selecteren die zich in een zeer kwetsbare positie bevinden. We gaan voor hen wekelijks voedsel kopen op de lokale markt. Dit is de traditionele groep mensen die het Leger overal helpt. Ik geloof hier meer in dan in massadistributie van geïmporteerd voesdsel, dit maakt de mensen alleen maar nog meer afhankelijk van hulp.
Begrafenis
Verder hebben we veel (500) 8-persoons tenten gekregen die wel zeer selectief gaan distribueren. Gisteren naar een paar dopren geweest om samen met andere organisaties de meest kwetsbare mensen hiervoor te selecteren. De regens zijn gekomen en het is werkelijk erbarmelijk hoe nat sommige mensen dan zijn omdat ze geen goed onderdak hebben. De schaal van de problematiek is zo groot, alleen al in deze streek zijn 60.000 woningen vernietigd of onveilig om binnen te gaan. Het puin moet eerst weg, er liggen meters hoge puinhopen langs de wegen die afgevoerd moeten worden. Tenten, ook gedoneerd door het Leger des Heils uit Nederland, worden ingezet om in ieder geval enige beschutting te geven. Tenten zijn prachtig, in Nederland gebruiken we ze ook, maar dan voor vakanties en hooguit een paar weken. We bergen ze dan weer netjes op. Maar hier moeten mensen er in onhygiënische omstandigheden in een regenseizoen maandenlang in wonen.
Tenten uit Nederland
Het is dan ook belangrijk dat er gezocht wordt naar een beter (tijdelijk) onderkomen. Veel organisaties doen dat nu, er worden houten huisjes gebouwd, er moeten er alleen in onze streek al minstens 30.000 gebouwd worden. Wij willen proberen dat als volgt aan te pakken. We vragen mensen die een stuk land hebben waarop gebouwd kan worden, of ze gastheer willen zijn voor een ander (arm) gezin. Op die wijze stimuleren we de onderlinge verbondenheid en kunnen we twee huisjes gaan bouwen per locatie. Dit zijn nog plannen, alles gaat zo traag. Er zitten nog 9 containers met hulpgoederen vast in de haven bij de douane. Daar mee zouden we heel veel kunnen doen maar we kunnen ze nog niet loskrijgen. Dan moet het nog landinwaarts vervoerd worden (slechte wegen, slechte trucks als we die al kunnen vinden). Haïti ligt op een eiland, alles moet aangevoerd worden via de haven en luchthaven, die overbelast zijn vanwege alle vracht- en personenverkeer. Plus de nodige moeizame administratieve afhandelingen (laat ik het zo maar noemen).
Maar goed, morgen gaan we weer een paar dorpen bezoeken om te kijken of onze Nederlandse tenten mensen kunnen helpen. Er is veel werk, we zijn denk ik goed bezig. Maar na 5 weken weg van huis, begin ik ook wel uit te zien naar mijn terugkeer naar Almere. Ik weet zeker dat ik weer met andere ogen zal kijken naar het goede leven in Holland.