- Wim Kanis in Haïti: week 2
Wim Kanis in Haïti: week 2
Week 2
DINSDAG 16 MAART 2010
Vluchtelingenkampen
Ik ben gisteren voor het eerst in de kampen geweest. Het is er verschrikkelijk, mensen leven op een vuilnisbelt. Ze hebben wel allemaal een soort tentje van doeken, waar ze soms met z'n 7-en inslapen. Water en sanitatie is er nauwelijk, eten is mij nog niet duidelijk.
We zijn bijna door onze medicijnen heen. Elke dag staat er een rij van mensen te wachten voor een bezoek aan dr. Li.
Morgen weer naar Port-au-Prince, om een andere auto op te halen. Zaterdag komt de hele staf uit P-A-P deze kant op om het met eigen ogen te bekijken. Ik probeer nu contacten te leggen met andere organisaties, dat gaat moeilijk, iedereen doet het liefst zijn eigen specialisatie. Wij doen van alles en nog wat waar nodig. Oxfam gaat per 60 personen nu 1 latrine aanleggen in onze kampen. Verder moet ik nog op zoek naar nieuwe medicijnen voor de kliniek.
DONDERDAG 18 MAART 2010
Goed bericht!
Ik heb net bericht gekregen dat we voor drie maanden medicijnen krijgen van Unicef, dit is mijn eerste echte resultaat. Niemand wist hier dat dat kon, en ik krijg nu een voorraad voor drie maanden. Geweldig! Ik heb het nog niet maar het is onderweg. Vandaag een belangrijke dag, er komen twee trucks met voeding en dit wordt gelijk uitgedeeld, dus er staan straks 1000 mensen met van te voren uitgedeelde tickets voor de deur. Als het goed is worden we beschermd door UN soldaten uit Sri lanka. Ik ben benieuwd. Gisteren via een Duitse organisatie flesjes melk gekregen voor de 50 schoolkinderen. Iedere dag krijgen ze nu een flesje melk. Ik denk dat dit beter is dan al dat Westerse spul en we steunen de lokale economie want het is een lokaal gepasteuriseerd produkt.
Verder krijgen we van een Duitse organisatie een generator en voetballen etc. voor de kinderen. Ik ben nu ook uitgenodigd voor de diverse cluserontmoetingen van de andere hulporganisaties, ik ga naar Voedsel, Gezondheid, Onderdak en Sanitatie & Hygiene. Ik doe daar veel contacten op en dan blijkt dat je met wat coördinatie en delen met elkaar een eind komt. Ik heb uit nood medicijnen op de lokale markt moeten kopen en daar foto's van gemaakt. Ik denk dat dit een goed Rotary project is, want ik kan gelijk laten zien wat we er mee doen en het wordt gebruikt waar ik bij sta. De gezondheidszorg is hier helemaal ingestort maar je hebt veel doktoren uit het buitenland hier, die doen wat ze kunnen. Veel gewonden en longpronblemen ten gevolge van de aardbevingen, veel mensen met amputaties en de daarbij behorende complicaties.
Het weer is redelijk koel (of het hete weer went). Het eten is eentonig, gisteren een papaya gekocht en vier bananen en deze met elkaar gedeeld, ons eerste fruit sinds een week. Ik val dus wel af, maar dat kan geen kwaad.
Ik ga uitzoeken of we een huizenbouwprogramma kunnen gaan starten, er zijn geprefabriceerde huizen van hout in de US. Het probleem is alleen dat er geen ruimte is om ze op te bouwen. Het moet zo gaan dat er absoluut zekerheid is over het eigendomsrecht van de grond. En de weinige documenten die er al waren zijn verloren gegaan. Het huizenbouw programma gaat zelfs voor deze huizen nog wel een half jaar duren, maar we kijken wat we kunnen doen.
Lees ook de andere berichten van Wim Kanis: